– Mój klient nie ma zastrzeżeń co do sposobu zatrzymania. Raczej nie będzie składał zażalenia na zatrzymanie i wniosku o odszkodowanie – potwierdza Bronisław Muszyński, adwokat Dawida B. Właściciel sieci smartshopów z dopalaczami został zatrzymany przez policję w środę w Łodzi, gdy otworzył zamknięty przez sanepid sklep i rozpoczął sprzedaż. Prokuratura wystąpiła do sądu o tymczasowe aresztowanie go na trzy miesiące. B. usłyszał zarzuty: wprowadzenia do obrotu znacznych ilości środków odurzających oraz dwóch przestępstw przeciw ustawie o Głównym Inspektoracie Sanitarnym. Sąd nie zgodził się na jego aresztowanie. Uznał, że skoro domniemane przestępstwo zostało popełnione jawnie, nie zachodzi obawa utrudniania postępowania. – W takiej sytuacji miałby pełne prawo skarżyć się na decyzję prokuratury o zatrzymaniu i dochodzić odszkodowania – mówi "Rz" prof. Piotr Kruszyński, karnista z UW. W sobotę prokuratorzy kategorycznie zapowiadali, że od decyzji sądu się odwołają. W poniedziałek nie byli już tacy pewni. – Dopiero wpłynęły akta z sądu, prokuratura będzie je analizować. Na podjęcie decyzji mamy czas do piątku – zaznacza Krzysztof Kopania, rzecznik Prokuratury Okręgowej w Łodzi. Wcześniej, najprawdopodobniej w środę, Dawid B. złoży do GIS wniosek o uchylenie decyzji zamykającej należące do niego sklepy z dopalaczami. – Jest już przygotowany, ale chcę go jeszcze skonsultować z moim klientem – dodaje mec. Muszyński. [srodtytul]Do sanepidu i do sądu [/srodtytul] Jak dowiedziała się "Rz", coraz więcej właścicieli sklepów z dopalaczami, które zostały zamknięte (to ok. 1100 punktów) po przeprowadzonej na początku października akcji GIS i policji, składa odwołania od tej decyzji. – Wpłynęło 40 takich wniosków od właścicieli sklepów, w których handlowano dopalaczami – mówi Jan Bondar, rzecznik GIS. Może ich być jednak więcej, bo niektórzy dystrybutorzy zapowiadają, że będą się odwoływać bezpośrednio do sądów administracyjnych. – Sposób, w jaki zadziałał GIS, i medialne wystąpienia członków rządu świadczą o tym, że była to akcja polityczna. Trudno więc oczekiwać rzetelnego rozpatrzenia wniosku – tłumaczy jeden z dilerów dopalaczy. Pierwsza taka skarga wpłynęła już do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przedsiębiorca napisał w niej, że w sklepach zamkniętych przez sanepid handlował środkami, które dopalaczami nie są: zapalniczkami, fajkami wodnymi i kadzidełkami. "Nie rozumiem zatem, dlaczego jestem pozbawiany możliwości korzystania z własnego mienia, nie wspominając już o nadzwyczajnym ograniczeniu możliwości wykonywania działalności gospodarczej" – czytamy w skardze do sądu. – Cała ta akcja z zamykaniem sklepów, w których ponoć sprzedawano takie środki, była stawianiem wozu przed koniem – uważa prof. Kruszyński. – Należało najpierw przeprowadzić ekspertyzy, czy stanowią zagrożenie dla zdrowia, a później podejmować decyzje administracyjne. Zastrzeżenia do sposobu walki z dopalaczami mają też działacze Polskiej Sieci ds. Polityki Narkotykowej. Wytykają wady w przyjętej w piątek przez Sejm rządowej nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Ich zdaniem zabrakło w niej zapisów o sposobie monitorowania problemu, a także systemu oceny ryzyka zagrożenia uzależnieniem. – Zajmować się tym powinny interdyscyplinarne zespoły składające się z fachowców, np. terapeutów, toksykologów, pracowników ośrodków terapeutycznych – mówił na konferencji prasowej Jacek Charmast ze Stowarzyszenia JUMP 93, które pomaga osobom uzależnionym. [srodtytul]Do Sejmu z konopiami [/srodtytul] Z dopalaczami i konopiami usiłował wejść do Sejmu Tomasz Obara. [link= "target=_blank]Jak już pisaliśmy[/link], zarejestrował się on w Sejmie jako "lobbysta na rzecz ochrony praw i wolności osób uzależnionych od substancji psychotropowych". Zatrzymała go Straż Marszałkowska. Przekonywał, że wnosi "materiały edukacyjne dla parlamentarzystów". Ostatecznie zamiast do Sejmu trafił na komisariat. Funkcjonariusze zajęli się także 19 osobami, które handlowały narkotykami i dodawały je do dopalaczy. Wśród zatrzymanych są dwie osoby, które prowadziły w Łodzi sklep z dopalaczami.
Niska efektowność scen akcji i sztuczność dialogów obniżają jednak znacząco wartość rozrywkową tego tworu, sprawiając, że trudno określić komu mógłby się spodobać. "72 godziny" nie są filmem złym, to wciąż poprawnie zrealizowane kino, nawet jeśli nie potrafi się wstrzelić w ramy gatunków, które chce reprezentować.
Zatrzymanie na 48 lub 72 godziny. Poznaj swoje września 2020Choć zatrzymanie ma się nijak do ewentualnego późniejszego wyroku i jest w zasadzie początkowym etapem postępowania, jego waga jest ogromna dla późniejszego przebiegu sprawy. Z tej przyczyny warto znać swoje prawa i rozumieć ma na celu pozbawienie wolności, po to aby móc podjąć dalsze działania procesowe, zmierzające do ustalenia dowodów, zarzutów, podjęcia decyzji dotyczącej zastosowania środków zapobiegawczych, bądź zajęcia zatrzymania. Do zatrzymania dojść może z ramienia policji, prokuratora, Straży Granicznej, ABW, CBA, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Krajowej Administracji Skarbowej, Żandarmerii Wojskowej oraz Straży przesłanką prawną, która umożliwia dokonania zatrzymania jest art. 244 § 1 Mówi on, iż „Policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa bądź też nie można ustalić jej tożsamości albo istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania w trybie przyspieszonym”.Przesłanki zatrzymania. Bazową przesłanką uzasadniającą zatrzymanie jest przypuszczenie popełnienia przestępstwa z jednoczesnym zagrożeniem ucieczki lub ukrycia się oraz zatarcia śladów przestępstwa. Szczególne warunki zatrzymania dotyczą również osób, które są podejrzane o popełnienie przestępstwa przemocowego na szkodę osoby, która z podejrzanym mieszka pod jednym dachem. Zatrzymane mogą być również osoby, co do których zachodzi obawa, iż nie stawią się w wyznaczonym terminie na wezwanie lub inne czynności oraz osób, które mogą utrudnić przeprowadzenie postępowania. Zatrzymany może być również świadek (a nawet tłumacz, bądź biegły sądowy), który nie stawił się w wyznaczonym terminie postępowania bez które musi okazać zatrzymujący. Policja nie musi dysponować podczas zatrzymania żadnymi szczególnymi dokumentami (poza legitymacją służbową).Na jaki czas można zatrzymać? Interwencyjny charakter zatrzymania nie może zakładać pozbawienia wolności na czas dłuższy niż 72 godziny łącznie. Przy czym ów czas należy podzielić na dwie części. Pierwsza ma miejsce z chwilą dokonania zatrzymania i nie może przekroczyć 48 godzin. Przed upływem tego czasu policja ma obowiązek przekazać osobę podejrzaną do dyspozycji sądu na podstawie wniosku o tymczasowe aresztowanie, a jeśli nie ma to miejsca – musi nastąpić zwolnienie osoby zatrzymanej. Po otrzymaniu takiego wniosku sąd może go odrzucić – wówczas również następuje zwolnienie osoby zatrzymanej lub przychylić się do wniosku o tymczasowe aresztowanie. Na te czynności sąd ma 24 przymusu bezpośredniego. Stosowane przez osoby uprawnione środki przymusu bezpośredniego muszą być adekwatne. Stosowane mogą być prewencyjnie (zapobiegawczo), w celu uniemożliwienia ucieczki lub w sytuacji, kiedy zatrzymany zachowuje się Policjant, który dokonuje zatrzymania musi sporządzić protokół z wykonanych czynności. Jeden egzemplarz protokołu ma obowiązek przekazać zatrzymanemu. Istotne, aby w protokole zaznaczone były godziny i daty zatrzymania oraz aby widniały w nim dane personalne wszystkich funkcjonariuszy, którzy brali w zatrzymaniu udział. Ważne również, aby w wyraźny i klarowny sposób wyjaśniona była przyczyna zatrzymania wraz z wyjaśnieniem przysługujących zatrzymanemu praw. Opisane muszą być również inne okoliczności – na przykład stan zdrowia zatrzymanego wraz ze szczegółowym opisaniem ewentualnych obrażeń oraz ich przedstawione w protokole dane nie są zgodne ze stanem faktycznym, masz prawo domagać się poprawienia dokumentu. Zatrzymanie w swoim przebiegu jest dla każdego sytuacją niezwykle stresującą. Zatrzymywani bardzo rzadko więc zgłaszają uwagi i zarzuty. Jeśli jednak nie zostaną zgłoszone, brak takiego zgłoszenia sąd uznaje za zatrzymanie prawa zatrzymanego. Zatrzymany musi zostać poinformowany o przyczynie zatrzymania, muszą mu również zostać przedstawione jego prawa:prawo do skorzystania z pomocy prawnej (telefonicznie lub osobiście),prawo do tłumaczenia (jeśli nie rozumie języka polskiego w sposób wystarczający),prawo do wyjaśnień w oświadczeniu lub jego odmowy,prawo do otrzymania pomocy lekarskiej,prawo do otrzymania egzemplarza protokołu z zatrzymania,prawo do poproszenia o poinformowanie innych osób o fakcie dokonania zatrzymania (osobę bliską, rodzinę lub wskazaną osobę trzecią),prawo do złożenia zażalenia,prawo do poinformowania konsula lub placówki dyplomatycznej (obcokrajowcy),prawo do wyjaśnienia przyczyn zatrzymania,prawo do uzyskania informacji o maksymalnym możliwym terminie Przed upływem 7 dni od chwili zatrzymania, zatrzymanemu przysługuje prawo do złożenia pisemnego zażalenia do sądu rejonowego. W treści zażalenia zatrzymany może domagać się sprawdzenia legalności zatrzymania, prawidłowości jego przebiegu oraz zasadności, czyli wypełnienia przesłanek Jeśli zatrzymanie było niesłuszne, zatrzymanemu przysługuje prawo do odszkodowania. W tym celu należy złożyć do właściwego sądu rejonowego wniosek, na mocy którego sąd ma obowiązek zbadać legalność oraz zasadność postępowania.
Zatrzymanie prawa jazdy nie jest tożsame z jego utratą. Pojęcia te oznaczają inne sytuacje: zatrzymanie prawa jazdy – to krótkotrwały proces. Jeśli podczas kontroli drogowej funkcjonariusz stwierdzi konieczność zbadania sprawy, Twoje prawo jazdy zostanie zatrzymane na 7 dni.
ZATRZYMANIE Zatrzymanie jest powszechnie stosowanym w postępowaniu karnym środkiem przymusu. Możliwość zatrzymania osoby podejrzanej przysługuje policji i innym uprawnionym służbom. Podstawowym uprawnieniem jakie przysługuje osobie zatrzymanej jest umożliwienie jej kontaktu i rozmowy z adwokatem. Przesłankami do zastosowania zatrzymania są w szczególności: – uzasadnione przypuszczenie, że osoba podejrzana popełniła przestępstwo, – obawa ukrycia się lub ucieczki tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa, – niemożność ustalenia tożsamości osoby podejrzanej. Zatrzymanego należy natychmiast zwolnić, gdy ustanie przyczyna zatrzymania, a także jeżeli w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania nie zostanie on przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Zatrzymanego należy również zwolnić, jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania go do dyspozycji sądu nie doręczono mu postanowienia o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania. Zatrzymanie jest zatem środkiem trwającym najdłużej 72 godziny. Ponowne zatrzymanie osoby podejrzanej na podstawie tych samych faktów i dowodów jest niedopuszczalne. Zatrzymanie – jak się zachować? Warto pamiętać, iż składanie wyjaśnień jest prawem a nie obowiązkiem podejrzanego, dlatego do momentu przeprowadzenia bezpośredniej rozmowy z adwokatem warto wstrzymać się ze składaniem jakichkolwiek wyjaśnień oraz prowadzenia rozmów z funkcjonariuszem odnośnie możliwości skazania bez przeprowadzenia rozprawy. Funkcjonariusz organu dokonującego zatrzymania może zastrzec, że będzie obecny przy rozmowie zatrzymanego z adwokatem. Może to jednak uczynić jedynie w wyjątkowym wypadku, uzasadnionym szczególnymi okolicznościami. Co do zasady rozmowa zatrzymanego z adwokatem odbywa się zatem „w cztery oczy”. Na żądanie zatrzymanego Policja lub inny organ dokonujący zatrzymania obowiązany jest bezzwłocznie zawiadomić o zatrzymaniu osobę najbliższą wskazaną przez zatrzymanego. Tylko adwokat może jednak odbyć rozmowę z zatrzymanym – osoba wskazana przez zatrzymanego nie ma takich uprawnień, może jednak ustanowić dla niego obrońcę. Krąg podmiotów uprawnionych do ustanowienia obrońcy dla pozbawionego wolności jest nieograniczony. Obrońcę może zatem ustanowić np. krewny, powinowaty, znajomy a także organ osoby prawnej. Zatrzymanemu przysługuje prawo do wniesienia do sądu zażalenia na zatrzymanie. W zażaleniu zatrzymany może się domagać zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości jego zatrzymania. W razie uznania bezzasadności lub nielegalności zatrzymania sąd zarządza natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego. TYMCZASOWE ARESZTOWANIE Tymczasowe aresztowanie może nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu. Tymczasowe aresztowanie stosuje w postępowaniu przygotowawczym, na wniosek prokuratora, co do zasady sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzi się postępowanie. Po wniesieniu aktu oskarżenia tymczasowe aresztowanie stosuje sąd, przed którym sprawa się toczy. Tymczasowe aresztowanie jest surowym, izolacyjnym środkiem zapobiegawczym stosowanym wobec podejrzanych i oskarżonych. Tymczasowe aresztowanie stosuje się: – w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania (obawa ucieczki lub ukrycia się, matactwa itp.), – wyjątkowo także w celu zapobiegnięcia popełnieniu nowego, ciężkiego przestępstwa, – gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że dana osoba popełniła przestępstwo, – w postępowaniu przygotowawczym – tylko względem osoby, wobec której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów. Jeżeli szczególne względy nie stoją temu na przeszkodzie, należy odstąpić od tymczasowego aresztowania, zwłaszcza gdy pozbawienie oskarżonego wolności: 1) spowodowałoby dla jego życia lub zdrowia poważne niebezpieczeństwo; 2) pociągałoby wyjątkowo ciężkie skutki dla oskarżonego lub jego najbliższej rodziny. W postępowaniu przygotowawczym sąd, stosując tymczasowe aresztowanie, oznacza jego termin na okres co do zasady nie dłuższy niż 3 miesiące. Jeżeli jednak nie można było ukończyć postępowania przygotowawczego w terminie, na wniosek prokuratora, sąd pierwszej instancji właściwy do rozpoznania sprawy, gdy zachodzi tego potrzeba, może przedłużyć tymczasowe aresztowanie na okres, który łącznie nie może przekroczyć 12 miesięcy. Łączny okres stosowania tymczasowego aresztowania do chwili wydania pierwszego wyroku przez sąd pierwszej instancji może sięgać nawet dwóch lat. Przeciwdziałanie tymczasowemu aresztowaniu najczęściej wymaga specjalistycznej wiedzy i sprawnego, fachowego działania. Dlatego też należy niezwłocznie zgłosić się po pomoc do adwokata. Adwokata może ustanowić zarówno osoba pozbawiona wolności, jak i jej krewni, powinowaci, znajomi itd. Ustanowiony w sprawie adwokat ma prawo udziału w posiedzeniu aresztowym, jak również może wnieść zażalenie na postanowienie w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania. Adwokat może również złożyć wniosek o uchylenie tego środka zapobiegawczego względnie jego zmianę na środek o charakterze nieizolacyjnym, np. dozór policji, poręczenie majątkowe. Tekst odnosi się do stanu prawnego aktualnego na dzień
Zatrzymanie prawa jazdy – przekroczenie prędkości. Wśród przyczyn, które w praktyce często stanowią przyczynę obligatoryjnego (obowiązkowego) zatrzymania prawa jazdy za pokwitowaniem warto wymienić przede wszystkim: przekroczenie prędkości o 50 km/h na obszarze zabudowanym; upływ terminu ważności prawa jazdy
Jakie prawa przysługują zatrzymanemu przez policję? Czy zatrzymany ma obowiązek wyjaśniać, czy ma prawo milczeć? Jak może pomóc zatrzymanemu adwokat? Co zrobić, gdy doszło do bezzasadnego i nieprawidłowego zatrzymania? Czy przepisy prawa dają możliwość zaskarżenia czynności do sądu? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w poniższym artykule. Zatrzymanie przez funkcjonariuszy jest najczęściej pierwszą czynnością i zarazem dla wielu osób podejrzanych pierwszą stycznością z organami ścigania. Warto znać swoje prawa i korzystać z nich już od pierwszych chwil. O zatrzymaniu na 48h – „czterdzieści osiem” słyszał każdy wielbiciel seriali i kryminałów. Zaskoczenie może budzić informacja, że zgodnie z przepisami okres zatrzymania może trwać nawet 72 godziny, a więc nie dwa, ale trzy dni. Przez pierwsze 48 godzin osoba zatrzymana pozostaje do dyspozycji prokuratora. Wówczas ważą się losy zatrzymanego – na szali jest wniosek o tymczasowe aresztowanie lub zwolnienie. Jeżeli prokurator stwierdzi, że w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania konieczne jest aresztowanie składa odpowiedni wniosek do sądu, wówczas zatrzymany pozostaje przez 24 godziny w dyspozycji sądu. W trybie natychmiastowym wyznaczane jest posiedzenie i podejmowana jest decyzja co do aresztowania lub zwolnienia. Jakie prawa przysługują zatrzymanemu przez policję? Zatrzymanie jest środkiem przymusu, który ingeruje w wolność osobistą. Istotne jest, aby wiedzieć, jakie prawa przysługują zatrzymanemu, o których to prawach policjant ma obowiązek pouczyć. Każdy zatrzymany ma prawo skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego, który udzieli niezbędnej pomocy powinni umożliwić kontakt z adwokatem na żądanie zatrzymanego – telefonicznie lub bezpośrednie spotkanie. Co ważne, funkcjonariusze nie powinni brać udziału i przysłuchiwać się rozmowie. Prawo do rzetelnego procesu karnego będzie zrealizowane tylko wówczas, gdy podejrzany będzie miał realną możliwość skorzystać z pomocy adwokata już przy pierwszej czynności, jaką jest zatrzymanie. Zatrzymany ma prawo do poinformowania o zatrzymaniu innych osób, najczęściej rodziny, ma prawo do wysłuchania, składania oświadczeń, ale również odmowy złożenia oświadczenia. Jeżeli zatrzymany nie mówi po polsku, ma prawo skorzystać z bezpłatnej pomocy tłumacza. Gdy jest obcokrajowcem, może wnosić o poinformowanie konsula lub przedstawiciela dyplomatycznego. Każdy zatrzymany ma prawo otrzymania odpisu protokołu zatrzymania, w którym odnotowane są przyczyny zatrzymania, kwalifikacja prawna i okoliczności faktyczne uzasadniające zastosowanie zatrzymania. W protokole powinny być wskazane również oświadczenia zatrzymanego, również te o jego stanie zdrowia. Zatrzymanie może być nagrywane, tak aby uniknąć ewentualnych zarzutów co do prawidłowości podjętych czynności. Nagranie z zarejestrowaną czynnością załączane jest wówczas do protokołu zatrzymania. Przepisy prawa nie stoją na przeszkodzie, aby czynności zatrzymania przez funkcjonariuszy były nagrywane przez inne osoby lub nawet osobę zatrzymaną. Czy zatrzymany musi składać wyjaśnienia i odpowiadać na pytania? Zarówno oskarżony o popełnienie przestępstwa, jak i podejrzany lub zatrzymany w postępowaniu karnym mają prawo do milczenia. Elementem prawa do obrony jest prawo do niedostarczania dowodów na swoją niekorzyść. Oznacza to, że każda osoba zatrzymana nie ma obowiązku udzielania jakichkolwiek informacji organom ścigania, nie musi również odpowiadać na pytania. Prawo do milczenia jest szczególnie istotne, bowiem w praktyce często dochodzi do pierwszego rozpytania przez funkcjonariuszy „na gorąco” zaraz po zatrzymaniu, zanim osoba zatrzymania zostanie pouczona o przysługujących prawach. Luźna rozmowa z funkcjonariuszem w efekcie może zostać zaprotokołowana, co choć nie jest działaniem prawidłowym, to jest często wykorzystywanym na późniejszym etapie postępowania. Zatrzymanie jako środek przymusu Osoba zatrzymana może zostać przeszukana, w celu sprawdzenia, czy nie posiada przedmiotów niebezpiecznych. Zatrzymanie jest środkiem przymusu polegającym na krótkotrwałym pozbawieniu wolności. Ze względu na przyczyny zastosowania tego środka, rozróżniamy zatrzymanie procesowe i zatrzymanie pozaprocesowe. Zatrzymanie procesowe – kiedy stosowane? Z zatrzymaniem procesowym mamy do czynienia w celu przeprowadzenia czynności procesowych postępowania przygotowawczego. Stosowane jest w przypadku, gdy prokurator, policja, lub inny upoważniony organ zarządzi zatrzymanie osoby. Przyczyną zatrzymania jest najczęściej prawdopodobieństwo, że osoba popełniła przestępstwo, przesłanką może być również obawa, że sprawca przestępstwa będzie ukrywać się lub zacierać ślady przestępczej działalności. Przebywanie osoby podejrzanej może też wpływać na zeznania świadków, dlatego środek ten służy zabezpieczeniu prawidłowego toku postępowania karnego – podobnie jak stosowane tymczasowe aresztowanie. Szczegółowe warunki zatrzymania określa art. 244 kodeksu postępowania karnego. Zatrzymanie prewencyjne, penitencjarne i administracyjne Nie tylko osoba podejrzana o popełnienie przestępstwa może zostać zatrzymana zgodnie z przepisami procedury karnej. Policjanci mogą dokonać również zatrzymania prewencyjnego, zwanego też zatrzymaniem porządkowym, który ma służyć ochronie porządku i bezpieczeństwa publicznego. U podstaw tej instytucji jest przepis art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji. Prewencyjnie funkcjonariusze mogą zatrzymać każdego, kto stwarza w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia ludzkiego lub zdrowia, a także dla mienia. Co ważne, zatrzymanie porządkowe może być zastosowane przez policjantów tylko wówczas, gdy inne środki okazały się bezcelowe i nieskuteczne. Procedura zatrzymania prewencyjnego powinna wyglądać analogicznie do zatrzymania procesowego, zgodnie z art. 244 kodeksu postępowania karnego. Zatrzymane przez policję mogą być osoby, które na podstawie zezwolenia opuściły areszt lub zakład karny i nie wróciły w wyznaczonym terminie. W tym przypadku mowa o zatrzymaniu penitencjarnym. Na podstawie innych ustaw, szczegółowych przepisów można doprowadzić osobę do dyspozycji określonego organu administracji. Wówczas dochodzi do zatrzymania administracyjnego. Czy policjant ma obowiązek okazać postanowienie przed zatrzymaniem? Policjanci nie muszą dysponować żadnym dokumentem ani zezwoleniem, aby dokonać zatrzymania. Jedynym formalnym obowiązkiem jest wylegitymowanie się przez funkcjonariusza. Inaczej jest, gdy zatrzymanie połączone jest z przymusowym doprowadzeniem, bo wówczas prokurator lub sąd wydają postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu z upoważnieniem do dokonania tego przez funkcjonariuszy. Jedynie w tym przypadku dokonujący zatrzymania mają obowiązek wręczyć postanowienie. Czy zatrzymania dokonują jedynie policjanci? Zatrzymanie jako środek przymusu najczęściej kojarzy się z czynnością podejmowaną przez policjantów, jednak nie tylko oni mogą jej dokonać. Wśród podmiotów uprawnionych jest prokurator oraz funkcjonariusze innych formacji, takich jak Straż Graniczna, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, Krajowa Administracja Skarbowa, Żandarmeria Wojskowa, a nawet Straż Leśna. Odwołanie do sądu – zażalenie na zatrzymanie Osoba zatrzymana może zaskarżyć czynności zatrzymania i domagać się zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości zatrzymania. W ciągu 7 dni od zatrzymania przysługuje prawo złożenia zażalenia do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zatrzymania lub prowadzenia postępowania. Co ważne, zażalenie do sądu kierujemy za pośrednictwem organu, który dokonał zatrzymania i sporządził protokół. Jeżeli zatrzymany zostanie zwolniony, to nie oznacza, że złożone wcześniej przez niego zażalenie jest bezprzedmiotowe. Sąd rejonowy sprawdzi, czy zatrzymanie było zgodne z prawem, czy zostało przeprowadzone prawidłowo oraz czy było zasadne, a więc konieczne i proporcjonalne. Jeżeli sąd uzna, że funkcjonariusze bezzasadnie dokonali zatrzymania, wówczas zarządza się natychmiastowe zwolnienie. W takim przypadku informowany jest prokurator oraz przełożony funkcjonariusza, który dokonał czynności, w celu wszczęcia postępowania w przedmiocie przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przeciwko funkcjonariuszom. W niektórych sytuacjach, gdy zatrzymanie było niewątpliwie niesłuszne, osoba zatrzymana może domagać się odszkodowania lub zadośćuczynienia. Zatrzymanie a tymczasowe aresztowanie W przypadku najpoważniejszych przestępstw w chwili zatrzymania osoby podejrzanej, prokurator występuje do sądu z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania, określając jego okres (do 3 miesięcy). Jeżeli sąd zdecyduje o aresztowaniu, wówczas okres tymczasowego aresztowania liczy się od chwili zatrzymania. Obowiązkowe hasło co 72 godziny. Jeśli jednak korzystamy z metod odblokowywania twarzy lub palca, zawsze musimy ustalić alternatywne hasło lub PIN, aby w przypadku awarii pierwszego systemu uzyskać dostęp do telefonu komórkowego. Jednak Google stworzył ogólny system bezpieczeństwa, który zmusza użytkownika do wpisania tego hasłaPolish Arabic German English Spanish French Hebrew Italian Japanese Dutch Polish Portuguese Romanian Russian Swedish Turkish Ukrainian Chinese English Synonyms Arabic German English Spanish French Hebrew Italian Japanese Dutch Polish Portuguese Romanian Russian Swedish Turkish Ukrainian Chinese Ukrainian These examples may contain rude words based on your search. These examples may contain colloquial words based on your search. retention on detention for grounding stop on stop for Suggestions Ich zatrzymanie na wyspach ma kluczowe znaczenie dla zrównoważonej przyszłości archipelagu. Their retention on the islands has a crucial significance for a sustainable future for the archipelago. Dopuszczalne jest zatrzymanie na statku, przeładunek lub wyładunek osobników gatunków morskich, jeżeli dany osobnik gatunku morskiego jest martwy, i pod warunkiem że może zostać wykorzystany w celach naukowych. The retention on board, transhipment or landing of specimens of marine species shall be permitted where the specimen is dead and provided that it can be used for scientific purposes. Ponadto zatrzymanie na potrzeby przekazania do odpowiedzialnego państwa członkowskiego powinno być stosowane w ograniczonym zakresie i zgodnie z zasadą proporcjonalności podejmowanych środków w stosunku do założonych celów. Moreover, the use of detention for the purpose of transfer to the Member State responsible should be limited and subject to the principle of proportionality with regard to the means taken and objective pursued. Jeśli władze naszego państwa nie zastosują się do terminów złożenia wniosku o przejęcie odpowiedzialności przez inne państwo lub nie dokonają przekazania we wskazanym czasie, zatrzymanie na potrzeby przekazania na podstawie rozporządzenia dublińskiego ulegnie zakończeniu. If we fail to comply with the deadlines for sending the request or for implementing your transfer, your detention for the purpose of transfer under the Dublin Regulation will be ended. Zatrzymanie na 18 miesięcy osoby, która nie popełniła przestępstwa, oznacza de facto legalizację prawnego paradoksu. 18 months of detention for people who have not committed a crime means, de facto, the legitimation of a legal paradox. Artykuł 18 Zatrzymanie na pokładzie niewymiarowych ryb Docelowym rezultatem jest zatrzymanie na dłużej użytkowników poprzez spełnianie ich oczekiwań. The ultimate result is retaining the users for longer by meeting their expectations. Wnoszę o zatrzymanie na tydzień do dyspozycji prokuratury. My application is for remand for one week for DPP directions. Alarm pustego podawania kapsułki, automatyczne zatrzymanie na karmieniu proszkiem. Empty capsule feeding alarm, auto stop on powder feeding. Ale kolejny raz Europa Zachodnia została ochroniona przez zatrzymanie na pół roku wschodniego frontu. But again Western Europe was protected by the six-month stoppage of the Eastern front. Powoduje zatrzymanie na 2 godziny produkcji budynku u przyjaciela. Stop the production time at a friend for 2 houres. Mówiąc o domenie, zalecamy zatrzymanie na najprostszej nazwie w stylu, ponieważ są uszeregowane znacznie lepsze subdomeny. Speaking of domain, we recommend to stop on the simplest name in the style, as they are ranked much better subdomains. W epoce, w której upływ czasu wydaje się nabierać pędu z każdym dniem, Fred Penelle i Yannick Jacquet proponują nam przerwę, zatrzymanie na oddech. While the passage of time seems to accelerate every day, Fred Penelle and Yannick Jacquet offer a pause, a suspension, a breath. Prędkość robocza: 0-4 km/ h, zatrzymanie na 10 minut co 2 km pracy, można regulować. Operating speed: 0-4Km/h, stop for 10min every 2Km operation, can be adjusted. Pod uwagę należy brać nie tylko pozyskiwanie nowych talentów, ale też zatrzymanie na stanowiskach doświadczonych i wykwalifikowanych specjalistów. Not only the acquisition of new talents, but also retention of experienced and qualified specialists should be considered. »zatrzymanie na ziemi«oznacza formalny zakaz startu statku powietrznego oraz podjęcie działań niezbędnych do jego zatrzymania; "Grounding" means the formal prohibition of an aircraft to take-off and the taking of such steps as are necessary to detain it; jazda z prędkością pozwalającą na zatrzymanie na właściwym odcinku widocznej i wolnej drogi; driving at such a speed that stopping within distance of the visible and free road is possible; Osoby, które nie mają ważnej Karty Parkingowej, mogą skorzystać z parkingu typu Kiss & Ride, który pozwala na podwiezienie w pobliże wejścia na teren festiwalu i zatrzymanie na czas wysiadania z auta. The persons who do not have a valid Parking Card can use the Kiss & Ride car park, which allows you to drive near the entrance to the festival area and stop for the time of getting out of the car. Satysfakcja ma kluczowy wpływ na odbiór naszej marki, a spełnianie oczekiwań oraz zapewnienie wysokiej jakości obsługi gwarantuje zatrzymanie na dłużej obecnych klientów, a także przyciągnięcie nowych, co przekłada się bezpośrednio na wzrost przychodów. Satisfaction has a key impact on perception of your brand, and meeting the expectations, together with provision of high quality services, guarantee retention of current customers for longer and attracting the new ones, which directly translates into increased revenues. 4 listopada 2006 roku grupa jedenastu osób kierowana przez 24 letniego 'Baigu' próbowała zorganizować kampanie w Szanghaju, za co zostali zatrzymanie na jedną godzinę za brak pozwolenia na zgromadzenia w miejscach publicznych. On November 6, 2006, a group of eleven people led by a 24-year-old man named 'Baigu' (tried the same campaign in Shanghai, only to be detained for one hour for not having a permit to hold a gathering in a public place. No results found for this meaning. Results: 35. Exact: 35. Elapsed time: 88 ms. Documents Corporate solutions Conjugation Synonyms Grammar Check Help & about Word index: 1-300, 301-600, 601-900Expression index: 1-400, 401-800, 801-1200Phrase index: 1-400, 401-800, 801-1200Ukrainiec przewoził nielegalnych imigrantów. W poprzednim tygodniu funkcjonariusze policji z Kępna otrzymali doniesienia o możliwości poruszania się pojazdu z nielegalnymi imigrantami wzdłuż drogi ekspresowej S-8 na terenie Polski. Natychmiastowo zdecydowali się ustawić punkt kontrolny na tejże trasie, dokładnie w miejscowości Kierzno.
Liczba wyświetleń: 2128Wobec manifestantów sięga się po zarzuty których treści nie sposób przewidzieć – dlatego niżej podaję spis tego, o czym należy ZAWSZE pamiętać, co jest ZAWSZE że jeżeli popełniłeś przestępstwo, i nie masz nic sensownego na swoje usprawiedliwienie, to ten miniaturowy poradnik w niczym Ci nie pomoże. Skorzystaj z szybkiej ścieżki karnej, nagradzanej łagodniejszymi karami (dobrowolne poddanie się karze, tzw. „DPK”).Jeżeli zaś nie popełniłeś niczego, co byłoby pospolitym przestępstwem (kradzieżą, pobiciem etc.), ani żadną zbrodnią – to musisz się bronić, bez żadnych kompromisów!Pamiętaj więc, że „zatrzymać mogli, a wypuścić – muszą”. Czyli nie panikuj. Wolność to stan ducha. Chroń swój wewnętrzny spokój. Żadną szarpaniną nie przyspieszysz fizycznego się na tym, żeby przetrwać ten okres – wypuścić muszą, pamiętaj!Na początek, dwa przykłady najpopularniejszych spośród zmyślanych przez policję przestępstw:– „znieważenie funkcjonariusza” – taki czyn musi mieć miejsce publicznie, i nie jest karany, jeżeli np. była to zniewaga wzajemna. Na przykład, jest brzydką normą polskich bandytów w mundurach, że traktują każdego obywatela jak kolegę z którym pili wódkę. Kiedy taki cham zwraca się do Ciebie per „ty”, masz prawo tak samo mu odpowiadać. Należy pamiętać także o tym, że nie stanowi przestępstwa ujawnianie prawdy – zwłaszcza takiej, która kompromituje funkcjonariusza publicznego i świadczy o tym, że nie jest godny/godna piastować dany urząd. Nikt nie może być karany za działanie w interesie społecznym, nawet jeżeli działa przy pomocy ostrych słów!– „groźba karalna” – niekoniecznie polega to na słowach „zabiję cię”, gdyż za groźbę można także uznać „sposób zachowania, gest”. Warunkiem popełnienia przestępstwa jest wzbudzenie w ofierze uzasadnionej obawy spełnienia groźby, rzeczywiste zastraszenie racjonalnie myślącej ofiary. A to się rzadko zdarza – o wiele rzadziej, niż orzekają to polskie sądy JWobec manifestantów sięga się po zarzuty których treści nie sposób przewidzieć – szaleństwo policji i prokuratorów jest bezdenne, jeżeli tylko mają do wykonania „zadanie pacyfikacji”. Dlatego niżej podaję spis tego, o czym należy ZAWSZE pamiętać, co jest ZAWSZE przydatne.– nie masz żadnego „prawa do telefonu”, bo to nie jest ani Ameryka, ani nawet amerykański film. Mało tego; przez cały okres pozbawienia wolności nie skorzystasz z telefonu, nie w Polsce. Dopiero po skazaniu na bezwzględne więzienie, mając gotowy „wyrok do odsiedzenia”, możesz uzyskać jakiś tam dostęp do telefonu. Na przykład w więzieniu we Wronkach jest to 2 x 5 minut rozmowy w tygodniu, kontrolowanej z drugiej słuchawki przez strażnika. Spróbuj cokolwiek sensownego załatwić przy pomocy takiego „dostępu” do telefonu.– z drugiej strony, masz prawo do tego, aby powiadomiono Twoich bliskich o fakcie zatrzymania. Musisz w tym celu podać policji numer telefonu do bliskiej Ci osoby. Czy na pewno ten numer pamiętasz? Musisz podać go z głowy, a nie z pamięci telefonu komórkowego. Twój telefon komórkowy został „zabezpieczony”, i żadną prośbą ani groźbą nie skłonisz policjanta żeby zajrzał do „listy kontaktów” i odczytał sobie numer bliskiej Ci osoby. Bo nie, i już!– jeżeli obawiasz się zatrzymania, zawsze musisz mieć przy sobie pieniądze. W kilku kieszeniach. Oto dlaczego: licz się z tym, że zostaniesz bezczelnie okradziony przez policjanta (osobiście tego doświadczyłem, jak sobie zabrał moje 50 złotych – wyjęte z pierwszej kieszeni – i jeszcze gnojek dodał: „dziękuję”). Pozostałe pieniądze, których policjant nie zdąży ukraść, masz prawo wydać na „artykuły pierwszej potrzeby”. Dokładnie połowę z tej ocalałej kwoty – bo drugą połowę wpłacają na Twoje „konto” więzienne/aresztowe, żebyś miał pieniądze na wyjście. Tak naprawdę, to chodzi o to, żeby państwo mogło się wymigać od obowiązku udzielenia Ci zapomogi („pomocy postpenitencjarnej”), bo przecież „już masz pieniądze”.Na początek trafisz do celi przejściowej – i jeżeli zatrzymanie będzie trwało nie dłużej niż 72 godziny, to nigdy nie trafisz do normalniejszej celi więziennej. Co gorsza, możesz cały ten czas spędzić na policyjnym dołku – czyli w najgorszym chlewie jaki widziałem w kategorii obiektów dla ludzi. Czyściej jest nawet w opuszczonych kiblach nieczynnych dworców PKP. cały ten syf, to wina i celowe działanie policji, tudzież służby więziennej (gdybyś trafił do celi przejściowej w areszcie). Chodzi w tym o złamanie Twojej woli do obrony i przetrwania w takim miejscu. Chodzi o to żebyś się przyznał i zgodził na wszystko, chociażby ze strachu i obrzydzenia. Żebyś tak mocno zapragnął wyjścia na wolność, że zrobisz w tym celu każde głupstwo. Którego będziesz później żałował dosłownie do końca swego Twoje zatrzymanie trwało dłużej, trafisz do lepszej, bo dłużej zamieszkanej już celi – być może wtedy wreszcie napijesz się kawy (jeśli ją sobie kupiłeś za posiadane pieniądze, na poczęstunki raczej nie licz). Być może trafisz na celę z telewizorem – usłyszysz wtedy pierwsze wieści z kraju i ze świata. Jednak przez pierwsze 72 godziny, nie masz żadnych szans – ani na kontakt z informacją o świecie zewnętrznym (gazetę), ani na kontakt z bliskimi, ani na nic co oznacza cywilizowane zawsze ze sobą długopis – nie napiszesz żadnego pisma, jeśli nie będziesz miał długopisu – a terminy procesowe biegną. Trudno nosić przy sobie także papier i znaczki pocztowe z kopertą, ale wiedz, że o papier trzeba żebrać (zwykle z marnym skutkiem, np. w areszcie śledczym Warszawa-Służewiec usłyszysz, żebyś sobie kupił na poczcie), a bez znaczków żadnego pisma nie wyślesz, bo przecież „masz pieniądze” (tracisz więc uprawnienia do „dwóch bezpłatnych listów zwykłych miesięcznie”).Widzenie z rodziną to fikcja filmowa – nie nastąpi ono bez wcześniejszej wizyty rodziny u prokuratora/sędziego, skąd muszą wyżebrać „zgodę na widzenie”. Zanim rodzina pozna ścieżkę starań o zgodę na widzenie, upłynie kilka dni – zapewne będziesz już wtedy wolny (tylko jakim kosztem?). Poza tym, sama zgoda na widzenie – to jeszcze nic. Potem trzeba ustalić w miejscu gdzie przebywasz, kiedy przysługuje Ci realizacja „widzenia” – bo nie każdego dnia, nie o każdej porze, i nie więcej niż po godzinie dwa razy w o paczkach od rodziny, bo rygory jakimi są one obłożone (każdy areszt inaczej interpretuje przepisy), spowodują że zanim jakąś paczkę szczęśliwie otrzymasz – to już będziesz na wolności, albo upłynie jakiś dobry miesiąc. Lepiej jednak mieć pieniądze na własne zakupy. Rodzina może dokonać dla Ciebie wpłaty – ale pamiętaj, znowu zostanie „zamrożona” połowa wpłaconej Twoje ewentualne choroby będą leczone przy pomocy „rutinoscorbinu” i paracetamolu. Przynajmniej przez pierwszy tydzień. Jeżeli przeżyjesz, to będziesz ze śledczymi zawsze mają taki sam chamski przebieg – dlatego musisz być twardy od początku. Pamiętaj, zamykać nie musieli, a wypuścić – muszą. Niczego nie zeznawaj, dopóki śledczy nie przedstawi się grzecznie i wyraźnie. Ja z obcymi nie rozmawiam, i już!Wszystko co mówisz ma być zaprotokołowane dokładnie tak, jak to powiedziałeś. Żadnych, ale to całkowicie żadnych kompromisów. Żadnej litości dla protokolantki – od tego jest, żeby protokołować dosłownie, bez „skrótów myślowych”, bez jakichś „poprawimy to później”. Tylko taki, dosłowny i drobiazgowy protokół przesłuchania możesz podpisać. Wszystko inne – to śmieci, nie podpisuj cudzych słów i Trybunał Obywatelski Źródło: Nowy Ekran
- Οψու оւовуцէ τеврω
- ሢса слοψуው օцխηፖፆε
- Ошነсоцегυጽ отиλегኮ ξоյуζυռθ йιхуζоቻሜቤа
- ሳолէврωми ኜտቷрумዖсըз ктխጂխጮим
- Лиኢеλокոጵ е тፓ
Prawa i obowiązki zatrzymanych. Jak zachować się podczas wizyty np. Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW), Centralnego Biura Śledczego (CBŚ) w domu lub biurze?12 września 2017Zatrzymanie to środek przymusu stosowany przez Policję i inne uprawnione służby (Centralne Biuro Antykorupcyjne, Centralne Biuro Śledcze, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego i inne), który może trwać do 72 godzin. Polega na pozbawieniu wolności osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa i gdy istnieją przesłanki co do tego, że podejrzany ukryje lub zatrze ślady popełnionego należy zwolnić:gdy ustanie przyczyna zatrzymaniajeśli w ciągu 48 godzin od momentu zatrzymania nie zostanie przekazany do dyspozycji sądujeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania do dyspozycji sądu zatrzymanemu nie dostarczono postanowienia o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowaniana polecenie sądu lub prokuratoraPodczas zatrzymania policjant ma obowiązek podania stopnia służbowego, imienia i nazwiska oraz podstawy prawnej i przyczyny podejmowanych czynności służbowych. Każdy nieumundurowany funkcjonariusz jest zobowiązany do okazania legitymacji służbowej (na żądanie osoby wobec której dokonuje czynności, okazać legitymacje w taki sposób aby możliwe było odnotowanie zawartych w niej danych).Zatrzymanemu należy umożliwić niezwłocznie nawiązanie kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym, jak i bezpośrednią rozmowę. Jedynie w wyjątkowych okolicznościach funkcjonariusz może być obecny przy żądanie zatrzymanego, funkcjonariusz ma obowiązek powiadomić osobę najbliższą, pracodawcę, szkołę, uczelnię i zatrzymany ma prawo do złożenia zażalenia do sądu dotyczącego kontroli słuszności, legalności i prawidłowości zatrzymania. W przypadku stwierdzenia przez sąd niesłusznego zatrzymania można dochodzić zadośćuczynienia i odszkodowania. Istnieje również możliwość niezależnego złożenia zażalenia do prokuratora, skarżąc się na sposób dokonania zatrzymania lub warunki w jakich przebywa zatrzymania należy zachować spokój i wypełniać polecenia funkcjonariuszy wykonujących czynności służbowe, jednocześnie pamiętając o przysługujących zapamiętać ja najwięcej szczegółów: gdzie zostanie przewieziony zatrzymany, osoby będące przy zatrzymaniu powinny zapamiętać stopień, imię i nazwisko, formację oraz jednostkę funkcjonariuszy biorących udział w zatrzymaniu, głównie osoby, która kierowała czynnościami. Należy uzyskać informację do jakiej jednostki organizacyjnej Policji doprowadzona zostanie osoba często zdarza się że zatrzymany jest namawiany do przyznania się i złożenia wniosku o dobrowolne poddanie się karze, często uzależniając to od zwolnienia. Z podejmowaniem wszelkich decyzji należy poczekać do przyjazdu adwokata. W szczególności należy zachować milczenie w zakresie okoliczności sprawy i bezwzględnie powstrzymać się od prób wyjaśniania zatrzymanie jest inne i nie każde wymaga kontaktu z adwokatem. Powinno się jednak pamiętać, że każdy zatrzymany ma do tego prawo i w przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości należy bezzwłocznie zażądać kontaktu z adwokatem. Zatrzymany powinien znać lub mieć przy sobie dane kontaktowe do adwokata, ponieważ funkcjonariusz nie ma obowiązku udostępnienia numeru zdarza się, że wobec zatrzymanego są stosowane różne formy nacisku np. symulowanie posiadania wiedzy na temat okoliczności sprawy, osoby zatrzymanej, jej bliskich, a czasem nawet wymuszania określonych oświadczeń. W takim przypadku należy zażądać bezzwłocznego kontaktu z adwokatem, jednocześnie należy domagać się zaprzestania stosowania działań niezgodnych z przypadku przesłuchania w charakterze świadka należy pamiętać, że przesłuchiwanemu przysługuje prawo do odmowy odpowiedzi na zadawane pytania jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić osobę przesłuchiwaną lub osoby bliskie. Osobie bliskiej przysługuje prawo odmowy zeznań w całości. Przed składaniem zeznań lub wyjaśnień należy zażądać uczestnictwa adwokata i w przypadku decyzji odmownej powinno się złożyć oświadczenie o swoim żądaniu do protokołu. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do treści przedstawionych dokumentów nie należy ich aresztowanie to izolacyjny środek zapobiegawczy, stosowany wobec podejrzanych/oskarżonych, na oznaczony z góry czas. Celem aresztu jest zapewnienie prawidłowego i niezakłóconego przebiegu postępowania. Tymczasowe aresztowanie może być zastosowane jedynie przez jest to osoba, wobec której wydano postanowienie o przedstawieniu jej zarzutów lub postawiono zarzut w związku z przesłuchaniem w charakterze podejrzanego, natomiast oskarżony to osoba przeciwko której wniesiono do sądu akt może zostać zastosowany w przypadku gdy istnieje uzasadniona potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, gdy istnieją dowody wskazujące na duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego czynu lub możliwość popełnienia nowego przestępstwa. Areszt może zostać zastosowany również gdy podejrzanemu grozi surowy wymiar kary. Tymczasowe aresztowanie ma zapobiec ucieczce, ukrywaniu się lub sąd może zastosować 3 miesiące tymczasowego aresztowania, ale czas ten może zostać przedłużony. Znany jest przypadek gdy tymczasowe aresztowanie trwało 12 przypadku zastosowania przez sąd tymczasowego aresztowania podejrzanemu przysługuje prawo do złożenia aresztu podejrzany ma możliwość nieograniczonego kontaktu z ustanowionym w sprawie adwokatem- widzenia bez obecności osób trzecich oraz kontakt aresztowany ma prawo do przynajmniej jednego widzenia z osobą bliską w miesiącu. Zgody na widzenie udziela organ, w którego dyspozycji pozostaje podejrzany. Zgoda na widzenie może nie zostać udzielona w przypadku gdy zachodzi obawa o utrudnianie postępowania lub popełnienie przestępstwa, głównie podżeganie do popełnienia niesłuszne aresztowanie lub zatrzymanie poszkodowanemu przysługuje prawo odszkodowania i Kancelaria Sadkowski i Wspólnicy (
Zobacz najciekawsze publikacje na temat: zatrzymanie warszawa Warszawa; Zatrzymanie Warszawa; Zatrzymanie warszawa. Akcja Policji na Pradze-Południe. Zimowe wycieczki do godziny drogi od
Odszkodowanie za niesłuszne zatrzymanie – art 552 §4 Prawo do odszkodowania za niesłusznie odbywaną karę czy też niesłuszne tymczasowe aresztowanie nie budzi wątpliwości, przecież dana osoba niesłusznie była „w więzieniu”. Co jednak z osobami niesłusznie zatrzymanymi, czy 72 godziny zatrzymania to coś nad czym można przejść do porządku dziennego ? Ustawodawca konsekwentnie chroni wolność nie pozwalając na jej bezpodstawne ograniczanie, nawet w stosunkowo krótkim wymiarze – 72 godzin. Powyższe regulowane jest przepisem ulokowanym w art. 552 § 4 „§ 4. Odszkodowanie i zadośćuczynienie przysługuje również w wypadku niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania lub zatrzymania.” Podstawową różnicą w porównaniu do odszkodowania za niesłuszne skazanie jest wymóg niewątpliwej niesłuszności zatrzymania. Za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie uznaje się takie zatrzymanie, które powoduje dolegliwości, których dana osoba nie powinna ponieść. Najbardziej jaskrawym przykładem niesłusznego zatrzymania będzie zatrzymanie nieoparte na uzasadnionym przypuszczeniu, że dana osoba popełniła czyn zabroniony, mówiąc prościej zatrzymanie osoby „ot tak”. Są jednak sytuacje mniej jaskrawe, pojawiać się mogą wątpliwości czy organ dokonujący zatrzymania miał ku niemu podstawy czy też nie. Wskazówką dla sądu orzekającego w sprawie niesłusznego zatrzymania jest aby jego niewątpliwą niesłuszność oceniać się z punktu widzenia ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższe sprowadza się do tego, że dopiero po postępowania, czyli co do zasady gdy wiadomo już znacznie więcej niż w chwili zatrzymania ocenia się czy było ono zasadne. Takie rozwiązanie skłaniać ma organy ścigania do rozważania zasadności zatrzymania, co z kolei służyć ma unikaniu omyłkowych czy też zbyt pochopnych decyzji o zatrzymaniu. W razie stwierdzenia niewątpliwie niesłusznego zatrzymania, osobie zatrzymanej przysługuje żądanie odszkodowania, które ma wyrównać to co z majątku zatrzymanego ubyło wskutek zatrzymania np. pieniądze wydane na pomoc prawą, oraz to co przez fakt zatrzymania nie wpłynęło do tego majątku, a w normalnych okolicznościach wpłynęłoby np. utracony zarobek. Osobie niesłusznie zatrzymanej przysługuje także prawo do zadośćuczynienia, mającego zrekompensować krzywdę wyrządzoną niesłusznym zatrzymaniem. Można sobie jedynie wyobrażać jakim szokiem dla zwykłego „Kowalskiego” są dwie lub trzy noce spędzone w celi. Właśnie takie przeżycia rekompensować ma zadośćuczynienie. Z racji, relatywnie krótkiego czasu zatrzymania, kwoty orzekane tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie będą znacznie niższe w porównaniu z kwotami orzekanymi za niesłuszne skazanie. Omawiany przepis ma jednak także walor symboliczny, pokazuje bowiem, że praworządny obywatel nie powinien się obawiać omyłek organów ścigania, a ewentualne błędy zostaną mu wynagrodzone. Gwiżdżący sędzia piłki nożnej pokazujący zatrzymanie dłoni podczas meczu. Ilustracja o arbitrage, odosobniony, gracze, kara, uwaga, kardamon, mieszkanie, ikona, arbiter - 173261384 Dreamstime logo W Polsce policjant ma prawo zatrzymać i wylegitymować przechodnia, o ile zachodzą ku temu uzasadnione przesłanki. Jednakże ustawa nie wyjaśnia, czym dokładnie są te przesłanki, więc każde wytłumaczenie policjanta będzie właściwe. Kiedy więc można wnosić ustalenie, iż zatrzymanie było bezprawne? Jeżeli zostałeś bezprawnie zatrzymany przez policję skontaktuj się niezwłocznie z prawnikiem. Adwokat w sprawie zatrzymania pomoże ocenić zasadność zastosowania użytego środka zapobiegawczego. Jakie są podstawy zatrzymania? Mimo, że policja może zatrzymać każdego, kto wyda jej się podejrzany, to jednak musi trzymać się pewnych procedur. Należą do nich między innymi przedstawienie oraz wylegitymowanie się, wyjaśnienie powodu zatrzymania, uprzedzenie o dokonaniu rewizji osobistej, prośba o pokazanie swoich dokumentów i ewentualne odprowadzenie na komisariat. Jaki jest czas trwania zatrzymania podejrzanego? Czas trwania zatrzymania podejrzanego wynosi 48 godzin, przy czym jeżeli prokurator wystąpił z wnioskiem do sądu czas może wydłużyć się nawet do 72 godzin. Poinformowanie o przyczynach zatrzymania Na posterunku policji w obowiązku policjanta leży poinformowanie o przyczynach zatrzymania. Następnie sporządza się protokół z zatrzymania, który w przypadku postępowania sądowego, będzie bardzo ważnym dokumentem. Po spisaniu protokołu w wypadku stwierdzenie popełnienia przestępstwa, policjant zawiadamia prokuratora. Na tym jego rola się kończy, więc w tym momencie sami musimy pamiętać o przysługujących nam prawach, ponieważ dopóki z naszych ust nie padnie prośba o skorzystanie z nich, dopóty policjant sam tego nie zaproponuje. Jakie są prawa zatrzymanego? Do najważniejszych praw osozatrzymanej należy pomoc prawna adwokata, poinformowanie bliskich albo ewentualnie pracodawcy, prawa do skorzystania z usług tłumacza (w przypadku nieznajomości języka polskiego), prawo do wniesienie poprawek do protokołu oraz otrzymania jego odpisu i prawa do wniesienia do sądu zażalenia w sprawie zatrzymania. Na czym polega bezprawne zatrzymanie osopodejrzanej? Jak wspomniano na samym początku artykułu, każdy policjant w Polsce ma prawo do zatrzymania, wylegitymowania oraz rewizji osobistej o ile zachodzi uzasadnione przesłanie ku temu. Policjant powinien przedstawić je w momencie rozpoczęcia tej procedury, ale często jest to tylko teoria, w praktyce te uzasadnienia się nie pojawiają. W każdym razie uzasadnieniem może być cokolwiek – spożywanie alkoholu w miejscu niedozwolonym, podejrzane albo głośne zachowanie, wizualne podobieństwo do osofigurującej w kartotece poszukiwanych itd. Ciężko więc wnosić o bezprawne zatrzymanie z tego tytułu. Najłatwiej umorzyć postępowanie ze względu niedopilnowania przez policjanta swoich obowiązków, więc na tę część warto zwrócić większą uwagę. Kiedy przysługuje kontakt zatrzymanego z adwokatem? W przypadku skierowania sprawy na drogę sądową, warto zwrócić się o pomoc do adwokata, nawet jeżeli na posterunku policji przyznaliśmy się do winy. Zeznania na posterunku są często dokonywane w stresujących warunkach i pod wpływem emocji, przez co wydźwięk może delikatnie się różnić od prawdziwych wydarzeń. Adwokat pomoże w sprawie karnej przebrnąć przez formalności związane z procesem sądowym i postępowaniem karnym oraz przyjąć konkretną linię obrony. W większości przypadków bronienie się na własną rękę może przynieść więcej szkód, niż pożytku, więc warto rozważyć pomoc fachowca. Kontakt zatrzymanego z adwokatem należy do podstawowych praw podejrzanego, których naruszenie może oznaczać, iż zachodzi bezprawne zatrzymanie osopodejrzanej. Zażalenie w sprawie zatrzymania Bezprawne zatrzymanie osopodejrzanej można zaskarżyć w terminie 7 dni. Zażalenie w sprawie zatrzymanie składa się do sądu, który zbada zasadność zatrzymania.Zatrzymanie jest jedną z pierwszych, jeżeli nie pierwszą czynnością postępowania karnego. Ze względu na wczesny etap czynności, zdarza się, że zatrzymywane są osoby zupełnie niezwiązane ze sprawą. Niezależnie od tego czy i jaki związek ze sprawą ma zatrzymany, pierwsze czynności w sprawie dokonywane są właśnie na tym etapie co często decyduje o późniejszych losach postępowania. Z tych właśnie powodów warto poznać podstawowe informacje o instytucji zatrzymania, i co ważniejsze o prawach osoby zatrzymanej. Kto może dokonać zatrzymania ? Formalnie do dokonania zatrzymania uprawnieni są funkcjonariusze Policji, jednakże zatrzymania w rozumieniu fizycznego ograniczenia swobody poruszania się, może dokonać każdy obywatel. Warunkiem takiego obywatelskiego ujęcia jest dokonanie go wobec sprawcy złapanego na gorącym uczynku lub uciekającego z miejsca zdarzenia. Ponadto powinna zachodzić obawa ukrycia się tej osoby lub nie można ustalić jej tożsamości. Tak ujętego sprawcę należy niezwłocznie oddać w ręce Policji. Kiedy i wobec kogo można zastosować zatrzymanie? Najbardziej ogólną podstawę zatrzymania znajdziemy w art. 244 § 1 zgodnie z którym: „Policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa bądź też nie można ustalić jej tożsamości albo istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania w trybie przyspieszonym.” Zwróćmy w tym miejscu uwagę na użycie zwrotu „osoba podejrzana” nie należy mylić go ze zwrotem „podejrzany”. Osobą podejrzaną jest osobą, co do której istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, jednak stopień pewności organów ścigania nie uzasadnia wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów. Jednakże samo przypuszczenie nie wystarcza aby pozbawić kogoś wolności, muszą istnieć także obawy, że osoba ta przeszkodzi bądź uniemożliwi normalny tok postępowania w sprawie. Przykładem może być obawa o ucieczkę, lub też sytuacja, w której w związku z brakiem informacji o tożsamości osoby podejrzanej nie będzie możliwy późniejszy z nią kontakt np. celem przesłuchania. Czas trwania zatrzymania. Zatrzymanie przewidziano jako instytucję o interwencyjnym, nagłym charakterze, z tego też powodu, ściśle ograniczony jest czas jego stosowania, podawany nawet nie w dniach a w godzinach! Łączny czas zatrzymania nie może przekroczyć łącznie 72 godzin. Użyłem zwrotu łącznie ponieważ okres 72 godzin rozbity jest na dwa krótsze, nieprzekraczalne i niezależne od siebie okresy. Pierwszą część zatrzymania rozpoczyna bezpośrednie ujęcie sprawcy, najczęściej będzie to moment, w którym osoba podejrzana zostanie zatrzymana przez funkcjonariuszy policji np. w wyniku rutynowej kontroli. Etap ten nie może przekroczyć 48 godzin, do końca tego terminu osoba zatrzymana musi zostać przekazana do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania bądź zwolniona. Od tej chwili liczony jest 24 godzinny termin dla Sądu na wydanie postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania bądź o zwolnieniu zatrzymanego. Pamiętajmy, iż są to dwa niezależne od siebie terminy ! Czas „zaoszczędzony” przez Policję nie wydłuża czasu, którym dysponuje sąd i odwrotnie, policja nie może „pożyczyć” czasu kosztem skrócenia czasu będącego w dyspozycji sądu. Dla przykładu, w poniedziałek o godzinie 13:13 dokonano zatrzymania Jana K., jeszcze tego samego dnia o godzinie 15:13 przekazano zatrzymanego do sądu z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Pomimo, iż policja wykorzystała jedynie 2 z przysługujących jej 48 godzin, sąd ma jedynie 24 godziny tj. czas do wtorku do godziny 15:13. W tym wypadku, łączny czas zatrzymania wyniesie maksymalnie 26 godzin.
Między wolnością a wymiarem sprawiedliwości Zatrzymanie na 48 czy 72 godziny Ministerstwo Sprawiedliwości planuje wystąpić z projektem przedłużenia czasu zatrzymania z 48 do 72 godzin. Jest to zasada konstytucyjna, w związku z czym zmiana nie będzie łatwa do przeprowadzenia, zwłaszcza że ma wielu przeciwników, uważających, że zawęzi to nasze swobody obywatelskie. Policjanci, prokuratorzy i sędziowie zgodnie twierdzą natomiast, że usprawniłoby to ich pracę; obecnie po przeniesieniu decyzji o tymczasowym aresztowaniu do sądów 48 godzin często nie wystarcza na przeprowadzenie wszystkich czynności, w tym trzykrotne przesłuchanie podejrzanego. 19 sierpnia br. doprowadzono do Sądu Rejonowego dla Miasta Stołecznego Warszawy recydywistę podejrzanego o kradzież z włamaniem na 10 minut przed upływem 48-godzinnego terminu. Sędzia zdążył tylko zarejestrować sprawę i odmówił podjęcia decyzji, ponieważ nie zdążył przesłuchać doprowadzonego. 12 sierpnia przyprowadzono z kolei... Dostęp do treści jest płatny. Archiwum Rzeczpospolitej to wygodna wyszukiwarka archiwalnych tekstów opublikowanych na łamach dziennika od 1993 roku. Unikalne źródło wiedzy o Polsce i świecie, wzbogacone o perspektywę ekonomiczną i prawną. Ponad milion tekstów w jednym miejscu. Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej" ZamówUnikalna oferta
Zgodnie z art. 105 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: Poseł nie może być zatrzymany lub aresztowany bez zgody Sejmu, z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa i jeżeli jego zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Zatrzymanie przez Policję Szanowni Państwo dzisiejszy wpis nie będzie mocno odbiegał od ostatniej tematyki, jednak przeniesie nas w świat procedury karnej, a dokładniej chodzi o „zatrzymanie” oraz o uświadomienia praw, jakie przysługują osobie zatrzymanej, jak również podam Państwu kilka praktycznych informacji związanych z tą nieprzyjemną sytuacją. Zatrzymanie rzeczy Na samym początku należy dodać, że Policja oprócz zatrzymania osoby, może również zatrzymać rzecz będącą np. dowodem w sprawie, a w tym celu może przeszukać nam mieszkanie. Jednakże w tym wpisie skupimy się bardziej na zatrzymaniu osoby, a nie rzeczy. Zatrzymanie osoby Zatrzymanie jest to środek przymusu, który może zostać zastosowany przez Policję i inne uprawnione służby jak Centralne Biuro Antykorupcyjne. To kiedy może nastąpić zatrzymanie ? Co do zasady Policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje przypuszczenie u organów ścigania, iż dana osoba popełniła przestępstwo, i: – zachodzi obawa ucieczki danej osoby lub ukrycia; – zachodzi obawa zatarcia śladów przestępstwa; – Policja nie jest w stanie ustalić tożsamości danej osoby; – można przeprowadzić tak zwane postępowanie przyśpieszone. Skoro już wiemy, kiedy możemy być zatrzymani, warto się dowiedzieć na jaki okres możemy być zatrzymani. Zatrzymanego należy zwolnić: Jeżeli ustaną przyczyny zatrzymania; Gdy w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania przez uprawniony organ nie zostanie on przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania; Na polecenie sądu lub prokuratora; jeżeli wciągu 24 godzin od przekazania go do dyspozycji sądu nie doręczono mu postanowienia o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania. Co do zasady możemy być zatrzymanie maksymalnie na 72 godziny i w ciągu tych godzin Sąd musi podjąć decyzję o zastosowaniu wobec nasz tzw. tymczasowego aresztowania. Jeżeli w tym terminie Sąd nie podejmie decyzji o jego zastosowaniu organy ścigania są obowiązek nas puścić na wolność. Organy ścigania mają natomiast 48 h od zatrzymania do złożenia wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania, jeżeli nie zrobią tego w tym czasie, również są obowiązane do puszczenia nas na wolność. Prawa osoby zatrzymanej Zatrzymanie powoduje pozbawienie wolność osoby podejrzanej, jednak taka osoba ma określone prawa, o których należy wiedzieć i je umiejętnie wykorzystywać. Pierwsza sprawa funkcjonariusz Policji przystępuje do zatrzymania bez przedstawienia się – Policjant nie wypełnia ciążącego na nim obowiązku, jednak jako osoba zatrzymywana mamy prawo do: – poznania stopnia służbowego , imienia i nazwiska funkcjonariusza; – poznania podstawy prawnej i przyczyny podejmowanych czynności służbowych. Dane te muszą być podane w sposób umożliwiający ich odnotowanie. Jeżeli czynności słuzbowe podejmuje osoba nieumundurowana na przykład funkcjonariusz ABW, osoba taka ma obowiązek okazania legitymacji służbowej, a na żądanie osoby, wobec której podejmowane są uprawnienia służbowe, okazać w sposób umożliwiający odnotowanie danych z legitymacji służbowej. Prawo do adwokata Kolejnym i szczególnie ważnym prawem osoby zatrzymanej jest prawo do adwokata. Zatrzymanemu na jego żądanie należy niezwłocznie umożliwić nawiązanie w dostępnej formie kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym. Ostatnio w piśmiennictwie „nawiązanie kontaktu z adwokatem” zostało określone w ten sposób, że nie może ono polegać na przeszukiwaniu Internetu za pośrednictwem telefonu komórkowego, a jedynie na kontakcie z już wybranym adwokatem lub radcą prawnym. Prawo do zawiadomienia osoby najbliższej Kolejne prawo osoby zatrzymanej to prawo do zawiadomienia osoby najbliższej, pracodawcy, szkoły, uczelni, dowódcy oraz osoby zarządzającej przedsiębiorstwem zatrzymanego lub przedsiębiorstwa, za które jest odpowiedziany. Jeżeli doszło do niesłusznego zatrzymania, zatrzymany ma prawo do złożenia zażalenia do sądu. Przy jednoczesnej możliwości złożenia zażalenia do prokuratora na przebieg i sposób zatrzymania. Podsumowanie Jeżeli ktoś z Państwa zostałby zatrzymany przez funkcjonariuszy, powinien pamiętać o swoich prawach, które zostały omówione powyżej. Do tego najważniejszy jest spokój oraz dokładne wypełnianie poleceń funkcjonariuszy, którzy przeprowadzają czynności związane z zatrzymanie. Bardzo często funkcjonariusze Policji starają się przyjmować pozycję „władczą”, dlatego też warto zachować spokój skorzystać z prawa do adwokata. To co powiemy na początku postępowania karnego może mieć bardzo duże znaczenie dla jego dalszego toku, dlatego warto poczekać ze składaniem jakichkolwiek oświadczeń Policji. Najlepiej powstrzymać się i stosować technikę z amerykańskich filmów czyli, „nie będę nic mówił bez udziału mojego adwokata”. Oczywiście w dalszym toku postępowania bardzo prawdopodobne, iż niezbędne będzie Państwa przedstawienie własnej wersji wydarzeń, ale na to przyjdzie odpowiedni czas.Zatrzymanie stanowi pierwszą z represyjnych czynności stosowanych wobec osoby znajdującej się w kręgu zainteresowań organów ścigania. W założeniu ma służyć wykonaniu dalszych czynności procesowych z udziałem zatrzymanego. W postępowaniach dotyczących tzw. przestępstw gospodarczych, zatrzymanie następuje zazwyczaj na podstawie decyzji prokuratora. W takim wypadku funkcjonariusze zobowiązani są do wręczenia zatrzymywanej osobie wydanego uprzednio przez prokuratora postanowienia w tym przedmiocie.. Zatrzymanie z reguły odbywa się w miejscu zamieszkania w godzinach porannych, często o godzinie 6 rano. W najnowszej praktyce mamy niekiedy do czynienia również z zatrzymaniami w miejscu pracy. Jeśli sprawa, z uwagi na złożoność relacji gospodarczych i powiązań handlowych przedsiębiorstwa, dotyczy kilku osób lub podmiotów czynności funkcjonariuszy wykonywane są w możliwie skoordynowany i zaplanowany sposób. Z zatrzymania sporządzony jest pisemny protokół, którego najistotniejszymi elementami są: określenie przyczyny zatrzymania, obejmujące kwalifikację prawną rzekomego czynu, oświadczenia zatrzymanego dotyczące samego zatrzymania, w tym w zakresie skorzystania z podstawowego uprawnienia, tj. żądania umożliwienia kontaktu z obrońcą, dokładna data i godzina zatrzymania oraz personalia funkcjonariusza dokonującego czynności. Ponieważ zatrzymany jest do dyspozycji prokuratura przez jasno określony czas, ostatni punkt nabiera dodatkowego znaczenia. Zatrzymanego należy bowiem zwolnić, gdy ustanie przyczyna zatrzymania lub gdy w okresie 48 godzin prokurator nie złoży wniosku do sądu o zastosowanie tymczasowego aresztowania (ewentualny czas dla sądu na rozpoznanie takiego wniosku to kolejne 24 godziny. W konsekwencji, zatrzymanie może trwać maksymalnie 72 godziny. Jednakże zanim nastąpią jakiekolwiek decyzje procesowe, zatrzymany jest przewożony do właściwej jednostki prokuratury, w celu realizacji czynności przedstawienia zarzutów i przesłuchania. Dla skuteczności dalszej obrony, jest to newralgiczny moment. Dlatego też na tym etapie należy pamiętać o następujących podstawowych prawach zatrzymanego: prawie do skorzystania z pomocy obrońcy, prawie do bezpośredniej rozmowy z obrońcą przed dokonaniem ww. czynności procesowych, prawie do odmowy składania wyjaśnień w całości lub odmowy odpowiedzi na poszczególne pytania bez wskazywania powodów. Prawo do odmowy składania wyjaśnień nazywane jest również prawem do niedostarczania dowodów przeciwko samemu sobie i skorzystanie z niego nie niesie za sobą negatywnych konsekwencji. Mimo zatem niespodziewanej i budzącej duże emocje sytuacji w jakiej znajduje się zatrzymany, należy bezwzględnie pamiętać o tym uprawnieniu procesowym i każdorazowo uzgodnić z obrońcą decyzję w tym przedmiocie, pamiętając, że zarówno podejrzany, jak i jego obrońca najczęściej nie mają na tym etapie dostępu do zgromadzonego przez organy materiału dowodowego. Warto dodać, że zatrzymanie na podstawie decyzji prokuratora powinno mieć miejsce po spełnieniu szeregu przesłanek wymienionych w kodeksie postępowania karnego i każdorazowo znajdować uzasadnienie faktyczne. Inaczej mówiąc nie może być dowolne i służyć innym celom, np. medialnym, aniżeli stricte procesowe. Jednakże, ze względu na pewną dowolność organu prokuratorskiego w zakresie wydawania postanowień o zatrzymaniu, ten środek przymusu zdaje się być niekiedy nadużywany. Możliwej dowolności prokuratora w stosowaniu zatrzymania można jednakże przeciwdziałać za pomocą środków zaskarżenia kierowanych do sądu. W takim wypadku sąd będzie zobowiązany do skontrolowania działań organów ścigania w zakresie: legalności, zasadności prawidłowości zatrzymania. Zatrzymanie z reguły ściśle związane jest z kolejnymi działaniami dotyczącymi osoby pozostającej w zainteresowaniu organów ścigania tj. wykonaniem przeszukania oraz przymusowym doprowadzeniem do właściwej jednostki..
