Wybitny film Jerzego Kawalerowicza po raz pierwszy został pokazany na Festiwalu Filmowym w Cannes w maju 1961 roku. Krytycy i widzowi wpadli w zachwyt nad dziełem opowiadającym o egzorcyzmach odprawianych na opętanych przez diabła zakonnicach. Mówiło się nawet, że to murowany kandydat do głównej nagrody (Złotej Palmy).Lista ofertzakończona 29 kwietnia 2022 o godzinie 04:23:56kup terazzakończona 26 kwietnia 2022 o godzinie 16:08:20kup terazzakończona 26 kwietnia 2022 o godzinie 15:59:33kup terazzakończona 26 kwietnia 2022 o godzinie 14:35:48kup terazzakończona 26 kwietnia 2022 o godzinie 13:11:27kup terazzakończona 21 kwietnia 2022 o godzinie 03:42:15kup terazzakończona 16 kwietnia 2022 o godzinie 13:57:13kup terazzakończona 13 kwietnia 2022 o godzinie 06:16:40kup terazzakończona 13 kwietnia 2022 o godzinie 06:07:15kup terazzakończona 12 kwietnia 2022 o godzinie 18:59:10kup terazzakończona 12 kwietnia 2022 o godzinie 10:38:10kup terazzakończona 10 kwietnia 2022 o godzinie 11:54:12kup terazzakończona 10 kwietnia 2022 o godzinie 11:54:10kup terazzakończona 10 kwietnia 2022 o godzinie 11:44:41kup terazzakończona 1 kwietnia 2022 o godzinie 16:28:11kup terazzakończona 1 kwietnia 2022 o godzinie 05:53:10kup terazzakończona 26 marca 2022 o godzinie 06:16:55kup terazzakończona 26 marca 2022 o godzinie 06:05:45kup terazzakończona 24 marca 2022 o godzinie 13:05:13kup terazzakończona 19 marca 2022 o godzinie 21:40:09kup terazzakończona 19 marca 2022 o godzinie 19:32:01kup terazzakończona 14 marca 2022 o godzinie 19:45:05kup terazzakończona 11 marca 2022 o godzinie 11:17:24kup terazzakończona 19 lutego 2022 o godzinie 17:55:13kup terazzakończona 14 lutego 2022 o godzinie 16:19:10kup terazzakończona 14 lutego 2022 o godzinie 11:28:34kup terazzakończona 10 lutego 2022 o godzinie 17:01:54kup terazzakończona 5 lutego 2022 o godzinie 09:18:55kup terazzakończona 4 lutego 2022 o godzinie 13:39:20kup terazzakończona 3 lutego 2022 o godzinie 12:14:10kup terazzakończona 3 lutego 2022 o godzinie 09:02:54kup terazzakończona 3 lutego 2022 o godzinie 00:03:43kup terazzakończona 29 stycznia 2022 o godzinie 10:39:16kup terazzakończona 23 stycznia 2022 o godzinie 15:18:36kup terazzakończona 23 stycznia 2022 o godzinie 14:43:48kup terazzakończona 23 stycznia 2022 o godzinie 14:39:21kup terazzakończona 21 stycznia 2022 o godzinie 19:21:16kup terazzakończona 19 stycznia 2022 o godzinie 10:18:14kup terazzakończona 18 stycznia 2022 o godzinie 23:34:02kup terazzakończona 18 stycznia 2022 o godzinie 13:38:53kup terazzakończona 15 stycznia 2022 o godzinie 22:20:15kup terazzakończona 14 stycznia 2022 o godzinie 13:59:32kup terazzakończona 12 stycznia 2022 o godzinie 23:01:11kup terazzakończona 12 stycznia 2022 o godzinie 22:58:52kup terazzakończona 12 stycznia 2022 o godzinie 22:58:45kup terazzakończona 12 stycznia 2022 o godzinie 22:58:33kup terazzakończona 12 stycznia 2022 o godzinie 22:58:24kup terazzakończona 12 stycznia 2022 o godzinie 22:58:12kup terazzakończona 12 stycznia 2022 o godzinie 22:49:01kup terazzakończona 12 stycznia 2022 o godzinie 22:48:34kup terazzakończona 8 stycznia 2022 o godzinie 15:45:51kup terazzakończona 8 stycznia 2022 o godzinie 14:58:28kup terazzakończona 7 stycznia 2022 o godzinie 15:47:25kup terazzakończona 4 stycznia 2022 o godzinie 16:37:48kup terazzakończona 4 stycznia 2022 o godzinie 06:15:28kup terazzakończona 4 stycznia 2022 o godzinie 06:06:02kup terazzakończona 3 stycznia 2022 o godzinie 08:07:39kup terazzakończona 3 stycznia 2022 o godzinie 08:02:09kup terazzakończona 29 grudnia 2021 o godzinie 12:57:07kup terazzakończona 16 grudnia 2021 o godzinie 10:02:37kup teraz
Oparty na faktach film o niewinnie skazanym na śmierć triumfuje 21 października 2008, 10:30 FACEBOOK. X. E-MAIL. KOPIUJ LINK "Confessions of an Innocent Man", dokument o Kanadyjczyku, który
Istnieją na świecie filmy, po obejrzeniu których Tinto Brass zaczerwieniłby się ze wstydu, Krzysztof Zanussi przeszedłby na islam, a Sasha Grey zajęłaby miejsce w kolejce do spowiedzi. Zalegające w rupieciarni światowego kina tytuły spod znaku nunsploitation zwracają uwagę imponującym nagromadzeniem kiczu, przemocy i perwersji – Piotr Czerkawski Odziane w habity bohaterki tych filmów nie przypominają skromnych sióstr miłosierdzia. Wyuzdane i krwiożercze zakonnice odkrywają erotyczny wymiar samobiczowania, lubią przyjmować do ust coś zupełnie innego niż hostię, a za Madonną z chęcią powtórzyłyby, że „gdy klęczą, to bynajmniej nie po to, żeby się modlić”. Zamiast brać udział w codziennej mszy, bohaterki nunsploitation uczestniczą w jednym wielkim balu u Szatana. Filmy o bezpruderyjnych zakonnicach dają widzom możliwość, by urzeczywistnić swoje fantazje i tylnymi drzwiami dostać się na tę niepowtarzalną imprezę. Co ciekawe, dziś trudno oprzeć się wrażeniu, że prawdziwa orgia dawno dobiegła końca. Jesteśmy bardziej pruderyjni i zachowawczy niż kiedyś? Coś w tym jest, przynajmniej na ekranie. Współczesne filmy o trudach zakonnego życia przypominają raczej poważne dramaty społeczne w rodzaju wchodzącego właśnie na nasze ekrany „Za wzgórzami” Cristiana Mungiu. W filmie niedawnego zdobywcy Złotej Palmy odnajdziemy jednak scenę, w której charyzmatyczny kaznodzieja bije opętaną przez szatana mniszkę za pomocą krucyfiksu. Pokuta godna najlepszych tradycji nunsploitation . W łóżku z szatanem Choć od czasu do czasu kolejni filmowi nekromanci próbują wskrzesić dawną tradycję, czasy świetności nunsploitation przypadają bez wątpienia na lata 70. Prawdziwy wysyp filmów o rozerotyzowanych zakonnicach stanowił zapewne jedno z dobrodziejstw rewolucji seksualnej. Niektórzy odbiorcy nurtu doszukują się prehistorii gatunku w szwedzko-duńskich „Czarow- nicach” z 1922 roku, a nawet w – nastawionych na ostrą krytykę Kościoła – pismach Denisa Diderota i markiza de Sade. Znacznie bardziej niż poważna dyskusja o opresyjnym charakterze religii katolickiej dla kolejnych twórców kina nunsploitation liczyła się jednak satysfakcja z naruszania obyczajowego tabu. W zamian za oferowanie widzom zakazanego owocu reżyserzy i producenci spodziewali się pokaźnych zysków. Właśnie dlatego filmy należące do nurtu powstawały w ekspresowym tempie i przy minimalnych nakładach finansowych. W taśmowej produkcji nunsploitation wyspecjalizowali się twórcy z Hiszpanii, Meksyku oraz Japonii. Zdecydowanie najwięcej wyznawców filmów o perwersyjnych mniszkach udało się jednak pozyskać w słonecznej Italii. Kino nunsploitation bardzo szybko wypracowało wzorzec fabularny, który podlegał później tylko nieznacznym modyfikacjom. Wyobrażenie o charakterze filmów przynoszą już same tytuły: „Zakonnica i diabeł”, „Szkoła świętej bestii” czy „Hańba siostry Lucii”. Bohaterkami kolejnych filmów należących do nurtu stawały się seksowne młode zakonnice. Targane wątpliwościami i wodzone na pokuszenie dawały się w końcu opętać diabłu, który zmuszał je do wykonywania coraz bardziej wstydliwych czynności. Chleb powszedni stanowiła masturbacja, gwałty, lesbijski seks, a nawet spółkowanie z samym Szatanem. Dostrzegający ograniczenia tkwiące w schematyczności własnych fabuł reżyserzy prześcigali się w walce o widza za sprawą coraz bardziej absurdalnych pomysłów. W zależności od osobistych preferencji albo skręcali ze swoimi filmami w stronę krwawego horroru o satanistycznym opętaniu, albo coraz ostrzejszego kina erotycznego. Zdeprawowane gwiazdy Z patriotyczną dumą warto podkreślić istnienie polskiego wkładu w fenomen nunsploitation . Jednym z najsłynniejszych filmów nurtu pozostaje „Za murami klasztoru” wyreżyserowany we Włoszech przez nieocenionego Waleriana Borowczyka. Polski twórca – zainspirowany powieścią „Promenade dans Rome” Stendhala – zaoferował swoim widzom całą gamę atrakcji typowych dla konwencji. Za murami klasz- toru siostrzyczki piszą do siebie miłosne lis- ty, handlują pornograficznymi obrazkami, a wreszcie nie skąpią swoich wdzięków okolicznym mężczyznom z parobkiem i rzeźnikiem na czele. Wśród niezwykle podobnych do siebie filmów największą uwagę przyciągają dziś te, które mogą pochwalić się udziałem znanych aktorek lub są w stanie uruchomić popkulturowe skojarzenia. W nawiązującym do poetyki nunsploitation horrorze „To the Devil a Daughter” pierwsze kroki w branży stawiała młodziutka Nastassja Kinski. Początkująca aktorka zagrała ponętną dziewczynę, która wpada w szpony okultystycznej sekty. Kinski pokazała na ekranie wszystkie swe wdzięki i odbyła obowiązkową kopulację z diabłem. Po takim chrzcie aktorka była już w pełni gotowa, by zdeprawować się do reszty na planie „Tess” Romana Polańskiego. Na zupełnie innym etapie kariery z kinem nunsploitation związała się natomiast Anita Ekberg. Osiemnaście lat po kąpieli w fontannie di Trevi w „Słodkim życiu” Felliniego szwedzka seksbomba pojawiła się na planie „Morderczej zakonnicy”. Ekberg po raz kolejny mogła nie przejmować się aktorstwem i skupić uwagę widza na eksponowanych przez siebie erotycznych wdziękach. Jako zakonnica z problemami psychicznymi uzależnia się od morfiny, odbywa stosunki seksualne z osobami obu płci, a w napadach szału pozwala sobie na erupcje widowiskowej przemocy. Perwersyjni mistrzowie Pojawienie się muzy Felliniego na planie filmu nunsploitation zaskakuje mniej, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Postaciom perwersyjnych zakonnic udawało się od czasu do czasu przeniknąć z zapomnianych filmów klasy B do arcydzieł kina artystycznego. Sam maestro Fellini wysłał w ramiona ponętnej mniszki tytułowego bohatera swojego „Casanovy”, a w kultowej scenie z „Rzymu” zaprosił widzów na groteskowy pokaz kościelnej mody. Scenę jakby żywcem wyjętą z kina nunsploitation ma w dorobku Pier Paolo Pasolini. W jednym z epizodów ‒ opartego na zbiorze nowel Boccaccia – „Dekamerona”, włoski mistrz przeniósł na ekran historię klasztornego ogrodnika, który w wolnej chwili doprowadza do erotycznego przebudzenia grupę nieśmiałych mniszek. Nawiązania do formuły nunsploitation można odnaleźć w dorobku Pedro Almódvara, a fascynację nurtem deklarują także Quentin Tarantino i Robert Rodriguez. Dzięki temu ostatniemu ekranową procesję wyuzdanych zakonnic może zamykać bohaterka „Maczety”. Widok odzianej w ciasno opięty habit Lindsay Lohan nie pozostawia wątpliwości. Kino nunsploitation wciąż jeszcze bywa warte grzechu.Filmy kostiumowe bardzo często utożsamiane są z filmami historycznymi, ale nie zawsze jest to prawdą. To produkcje osadzone w określonej epoce, ale niekoniecznie oparte na faktach, nie zawsze występują w nich autentyczne postacie. Warunkiem uznania filmu za produkcję kostiumową jest to, żeby akcja rozgrywała się w przeszłości. Popularne są filmy kostiumowe z epoki panowania na"Infamia", polski serial o społeczności Romów nad Wisłą, to hit Netfliksa. Ale czy ma wiele wspólnego z rzeczywistością? W rozmowie z naTemat ocenia to Władysław Kwiatkowski ze Film pokazuje drogę amerykańskiego arcymistrza szachowego Bobby'ego Fischera (w roli głównej znany ze Spider-Man’a hollywoodzki gwiazdor Tobey Maguire) od dzieciństwa do pamiętnego meczu o tytuł mistrza świata w szachach w 1972 roku w Reykjaviku. Swoją drogą jest to kolejny przykład fatalnie przetłumaczonego na polski tytułu filmu.
Zobacz film "Green Book" w serwisie vod.pl. "Wściekły byk", reż. Martin Scorsese (1980) "Wściekły byk" to jeden z wielkich tytułów kina opartego na faktach. Arcydzieło Martina Scorsese opowiada o karierze pięściarza Jake’a LaMotty, który w ringu odznaczał się wyjątkową brutalnością i niebywałymi cechami wolicjonalnymi.
Filmy o seryjnych mordercach Netflixa to nie zawsze fikcyjne fabuły. Fakt faktem, że te oparte na faktach mogą być o wiele bardziej przerażające. „Czerwony smok” (2002) Ale są także filmy o seryjnych mordercach Netflixa stricte fikcyjne. Wśród nich można odnaleźć prawdziwe perły gatunków takich jak kryminał czy thriller.
Z gęstym i dusznym klimatem kryminalnej zagadki oraz wdzierającym się pod skórę napięciem bywa tutaj różnie. Znacznie łatwiej znaleźć za to śmiech, objawiający się jako reakcja obronna na wiele groteskowych sytuacji. Zresztą, taka pojawia się już w pierwszej scenie serialu. Oto bohaterka Daviny Reeves-Ciary ucieka przez las
