Na podstawie analizy tych wszystkich czynników (bez możliwości pominięcia któregokolwiek z nich) sąd musi dojść do przekonania, że skazany po zwolnieniu będzie się zachowywał w sposób ustawowo od niego oczekiwany, tzn. po pierwsze, że skazany będzie stosował się do orzeczonego środka karnego (z art. 39 k.k.) lub środka Wymiar sprawiedliwości. Kilkadziesiąt tysięcy Polaków powinno odbywać wyroki za popełnione przestępstwa. Jest jednak inaczej, ponieważ w naszym prawie nie przewidziano żadnych sankcji za niestawienie się w więzieniuPrawie 70 tysięcy Polaków skazanych prawomocnie przez sądy na karę bezwzględnego więzienia przebywa na wolności, mimo że upłynął im termin stawienia się w zakładach karnych. Tylko w Małopolsce takich osób jest niemal sześć tysięcy. - Jesteśmy gotowi na ich przyjęcie w każdej chwili. I do tego ogranicza się nasza rola - tłumaczy mjr Tomasz Wacławek z Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Krakowie. Strażnicy zatrzymać i doprowadzić do więzienia mogą tylko osoby, które np. uciekły z celi, zbiegły z konwoju albo nie wróciły z Piotr Kładoczny, ekspert ds. prawa karnego Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka przyznaje, że tak duża liczba skazanych przebywających na wolności to rzecz zastanawiająca. - Orzekamy kary, angażując ludzi i pieniądze, a na koniec tych kar nie wykonujemy. To silnie demoralizujące, trudno sobie wyobrazić coś dziwniejszego - mówi dr w polskich aresztach i więzieniach przebywa ok. 71,5 tys. osób. Sami skazani niechętnie stawiają się, by odbyć zasądzoną karę. - To nie jest tak, jak sądzą niektórzy, że koczują w okolicach Montelupich, warszawskiej Białołęki czy na Smutnej w Łodzi, i proszą: „Wpuśćcie nas”. Większość się ukrywa. Część w kraju, a część stała się beneficjentami systemu Schengen - tłumaczy sędzia Wojciech Dziuban, rzecznik prasowy ds. karnych Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Z drugiej strony - jak twierdzi dr Kładoczny - unikający odsiadki to „nie są ludzie, którzy przesiadują w grotach, jaskiniach czy za krzakami”, żeby nikt ich nie złapał. Zdaniem eksperta, po prostu polski wymiar sprawiedliwości specjalnie intensywnie ich nie szuka. - Zwykle poszukiwania ograniczają się do wpisania ich danych do systemów i doprowadzenia do więzienia, jeśli wpadną przy jakiejś okazji - mówi dr sytuacji nie służy również to, że za niestawienie się do więzienia nie ma żadnych sankcji. Co najwyżej można zostać obarczonym kosztami doprowadzenia przez policję. Tymczasem część osób unikających pobytu w celi może stanowić zagrożenie dla społeczeństwa. Bezkarnie unikają odbycia kary więzieniaMimo że wśród tych, którzy ukrywają się przed wymiarem sprawiedliwości, są nawet zabójcy i gwałciciele, nie ma sposobu na wsadzenie ich za kratki. - Niestety, to nie Ameryka, gdzie skazany od razu po odczytaniu wyroku trafia do celi. Nawet jeśli na rozprawę przyszedł z domu - mówi anonimowo jeden z pracowników Służby Polsce jest tak, że po wydaniu wyroku sąd określa, kiedy skazany ma się stawić w więzieniu. Często to dość odległy termin, nawet kilkumiesięczny. Gdy delikwent nie zapuka do drzwi zakładu karnego w wyznaczonym czasie, po trzech dniach SW zawiadamia o tym sąd. Ten nakazuje przeprowadzenie poszukiwań, np. wystawia za skazanym list gończy lub Europejski Nakaz Aresztowania. Osób poszukiwanych do odbycia kary jest już w Polsce ok. 25 Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka przyznaje, że najintensywniej poszukuje się najgroźniejszych przestępców, jak np. ostatnio Kajetana P., podejrzanego o brutalne morderstwo w Warszawie. - W innych przypadkach poszukiwania są bardziej „techniczne”. Dane osobowe trafiają do rejestrów, czasem idzie się do domu zapytać o poszukiwanego - przyznaje dr Piotr To nie taka prosta sprawa. Nikt nie siedzi w domu i nie czeka aż po niego przyjdziemy. Raz jest w Gdańsku, raz w Warszawie, zaraz potem w Krakowie. A większość na pewno siedzi już w Anglii albo w Niemczech. I szukaj wiatru w polu - mówi nam anonimowo jeden z policjantów z przyznaje Anna Zbroja z Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, mundurowi nie prowadzą statystyk, ile osób poszukiwanych jest przez małopolską policję do odbycia kary więzienia. Nie wiadomo też, ile takich osób przekazano w ubiegłym roku w ręce Służby Więziennej. Problemem są też ci, którzy nie wrócili do więzień z przerw w odbywaniu kary. Zwykle sądy orzekają je z powodu złego stanu zdrowia czy trudnej sytuacji rodzinnej skazanego. Według Służby Więziennej w kraju jest takich osób około 700. Z danych Centralnego Zarządu Służby Więziennej wynika, że na koniec stycznia w jednostkach penitencjarnych przebywało ok. 71,5 tys. osób, w tym 65,9 tys. skazanych. Tak zwane zaludnienie wynosiło ok. 85 proc., bo w polskich więzieniach i aresztach nie ma już dawnego ścisku. To efekt nowelizacji kodeksu karnego z 2012 r., wskutek którego z cel zniknęli pijani rowerzyści. - Ale gdyby wprowadzić w życie te wszystkie orzeczenia o odbyciu kary jednocześnie, to w więzieniach i tak zabrakłoby miejsca - mówi jeden z krakowskich sędziów. Ile czasu ma policja lub straż miejska na wystawienie mandatu? Czas, który mają odpowiednie służby na wystawienie mandatu zależy od tego, w jaki sposób stwierdzono, że doszło do wykroczenia. 14 dni przysługuje wtedy gdy kierowcę przyłapano na popełnieniu wykroczenia lub zaraz po nim, a skutki jego działań było oczywiste. O przedawnieniu ścigania pisałem w listopadzie 2015r. Wpis ten można znaleźć tutaj. Przedawnienie ścigania dotyczy osób które jeszcze wyroku nie mają. Natomiast dzisiaj parę zdań chcę poświęcić przedawnieniu wykonania kary. W przeciwieństwie do przedawnienia ścigania, przedawnienie wykonania kary dotyczy osób które mają już prawomocny wyrok. Z kodeksu karnego wynika, że nie można wykonać kary, jeżeli od uprawomocnienia się wyroku skazującego upłynęło lat: 1) 30 – w razie skazania na karę pozbawienia wolności przekraczającą 5 lat albo karę surowszą, 2) 15 – w razie skazania na karę pozbawienia wolności nie przekraczającą 5 lat, 3) 10 – w razie skazania na inną karę. Sprawa jednak nie jest taka prosta jakby się to mogło na pierwszy rzut oka wydawać. Przepisy dotyczące przedawnienia wykonania kary umieszczone są również w kodeksie karnym wykonawczym. Z zawartych tam przepisów wynika z kolei, że : Sąd umarza postępowanie wykonawcze w razie przedawnienia wykonania kary, śmierci skazanego lub innej przyczyny wyłączającej to postępowanie. Jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca postępowanie wykonawcze, a w szczególności jeżeli nie można ująć skazanego albo nie można wykonać wobec niego orzeczenia z powodu choroby psychicznej lub innej przewlekłej, ciężkiej choroby, postępowanie zawiesza się w całości lub w części na czas trwania przeszkody. Zawieszenie postępowania wykonawczego nie wstrzymuje biegu przedawnienia, chyba że skazany uchyla się od wykonania kary. Okres wstrzymania biegu przedawnienia nie może przekroczyć 10 lat. Zatem z wszystkich przepisów łącznie wynika, że jeżeli postępowanie wykonawcze w Twojej sprawie jest zawieszone i nastąpiło to z powodu tego, że się ukrywasz, to do terminów określonych w kodeksie karnym możesz doliczyć sobie jeszcze dodatkowe 10 lat. Adwokat z łatwością dojdzie do tego z jakiego powodu nastąpiło zawieszenie, bo będzie to wynikało z treści uzasadnienia postanowienia o zawieszeniu. Wstrzymanie biegu przedawnienia o którym mowa w kodeksie karnym wykonawczym często nazywane jest również „spoczywaniem” biegu przedawnienia. W niektórych przypadkach z tym dziesięcioletnim spoczywaniem adwokat możne powalczyć. W dniu Sąd Apelacyjny w Krakowie wydał postanowienie z którego wynika, że: „Spoczywanie biegu przedawnienia w razie zawieszenia postępowania wykonawczego zachodzi tylko wtedy, gdy zawieszenie to zostało spowodowane uchylaniem się skazanego od wykonania kary, przy czym okres wstrzymania biegu przedawnienia nie może przekroczyć 10 lat (art. 15 § 3 Niemożność ujęcia skazanego, stanowiąca przesłankę zawieszenia postępowania wykonawczego, nie musi oznaczać, że skazany uchyla się od wykonania kary, a może być spowodowana innymi przyczynami. Pobyt skazanego za granicą przez czas dłuższy może upoważniać do uznania, że zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca postępowanie wykonawcze, nie musi to jednak być równoznaczne z uchylaniem się od wykonania kary. Okoliczności i powody wyjazdu skazanego za granicę trzeba ustalić przy ocenie motywów jego zachowania się, zwłaszcza co do jego związku z perspektywą odbycia kary (zob. też uchwałę SN z dnia 12 grudnia 1995 roku – I KZP 35/95, OSNKW 1996, z. 1-2, poz. 2).” To orzeczenie będzie szczególnie pożyteczne dla osób, które wyjechały mając wyrok w zawieszeniu, a o jego odwieszeniu dowiedziały się z europejskiego nakazu aresztowania. W czym mogę Ci pomóc? Wyrok częściowy. § 1. Sąd może wydać wyrok częściowy, jeżeli nadaje się do rozstrzygnięcia tylko część żądania lub niektóre z żądań pozwu; to samo dotyczy powództwa wzajemnego. § 2. Na tej samej podstawie sąd może wydać wyrok częściowy, rozstrzygając o całości żądania powództwa głównego lub wzajemnego.
W Sądzie Okręgowym w Rybniku odbyła się pierwsza rozprawa odwoławcza Rafała S. byłego żużlowca, który w listopadzie ubiegłego roku został skazany na 9 lat i cztery miesiące odsiadki za spowodowanie wypadku w którym poważnych ucierpiała młoda kobieta. Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku, który był dla oskarżonego surowy, złożyła zarówno obrona , jak i pełnomocniczka poszkodowanej kobiety. O ile obrońcy oskarżonego, byłego sportowca, który przez lata związany był z klubem żużlowym z Rybnika, wnosili o złagodzenie kary, tak oskarżycielka posiłkowa wnosiła o jej zaostrzenie do maksymalnego w przypadku tych zarzutów progu, czyli do 12 lat więzienia. Wyrok w tej bulwersującej sprawie, która była szeroko komentowana, w sądzie pierwsze instancji zapadł w listopadzie ubiegłego roku. Rafał S. została skazany na podstawie dwóch zarzutów: spowodowanie wypadku będąc pod wpływem alkoholu oraz za nieudzielenie pomocy poszkodowanej kobiecie i ucieczkę z miejsca zdarzenia. Łącznie za te dwa czyny dostał ponad 9 lat więzienia. Wypadek, który spowodował Rafał S. miał wyjątkowo dramatyczny przebieg. Mężczyzna jechał ulicą Raciborską w Rybniku przekraczając prędkość, wyprzedzał w miejscu niedozwolonym, a po zakończeniu manewru wyprzedzania nie zjechał na swój pas ruchu, tylko na drugim pasie zderzył się czołowo z mazdą prowadzoną przez młodą mieszkankę jednej z podraciborskich miejscowości, która jechała do swoich rodziców odebrać córeczkę. Zaraz po zdarzeniu, S., który według badania alkomatem miał we krwi ponad 2 promile alkoholu uciekł pieszo z miejsca zdarzenia. Kiedy policjanci go zatrzymali zaprzeczał, że brał udział w wypadku, podawał błędne nazwisko, mataczył. Kobieta, która została w wypadku poszkodowana, najpierw była reanimowana, potem tygodniami utrzymywana w śpiączce. Miała poważne urazy głowy, przez długi czas znajdowała się w stanie bezpośredniego zagrożenia życia. Obecnie od dwóch lat jest rehabilitowana, ale ma problemy z poruszaniem się, pamięcią. Sąd pierwszej instancji nakazał oskarżonemu żużlowcowi Rafałowi S. wypłatę 50 tysięcy złotych zadośćuczynienia na rzecz poszkodowanej kobiety. I te pieniądze w dwóch ratach, dzięki zaangażowaniu rodziny S. zostały pani Beacie przekazane. - W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie dwóch przelewów na wskazane konto – mówił w sądzie mecenas Rafał Stęchły, jeden z trzech obrońców oskarżonego. Głównym argumentem obrony Rafała S. była – ich zdanie – wysokość zasądzonej kary więzienia. To wokół tego argumentu zbudowano trzy odrębne apelacje. - Ta kara jest niewspółmierna do popełnionego czynu, jest rażąco dotkliwa. W przepisach, za przestępstwa tego typu przewidziana jest kara od 2 do 12 lat pozbawienia wolności. Wobec mojego klienta, ta sankcja została wykorzystana w 70 procentach. A tymczasem on czynił starania kompensacji szkody, wyraził skruchę, zorganizował aukcje swojego stroju sportowego i zdobyte tak środki tez przekazał na rzecz poszkodowanej kobiety. W moim odczuciu sąd nie wziął pod uwagę, że oskarżony ma pozytywną opinie w zakładzie karnym, miał uregulowaną sytuację rodzinną, kluby sportowe przedstawiły pozytywną dla niego opinię, a on sam brał udział w akcjach charytatywnych – mówił mecenas Stęchły. - Zgadzam się z treścią wyroku w zakresie dożywotniego pozbawienia oskarżonego prawa jazdy. To nie ulega wątpliwości. Ale Rafał był wcześniej kierowcą niekaranym, nie popełniającym przestępstw. Przestępstwo popełnił raz, jeden jedyny – mówił adwokat. Kolejny z obrońców wskazywał, że tak surowy wyrok sądu nie spełnia żadnej roli odstraszającej. - Ta kara nie wpłynęła w żaden sposób na edukacje społeczności miasta Rybnika – pisano w apelacji dołączając wycinki prasowe mówiące o kolejnych przypadkach prowadzenia samochodów prze pijanych kierowców i o kolejnych wypadkach z ich udziałem, które miały miejsce na terenie Rybnika już po wydaniu wyroku na S. - Jego kara nie odstrasza potencjalnych przestępców. A kara powinna realizować cel społecznego oddziaływania – podnosili adwokaci. Obrona oskarżonego skarżąc wyrok pierwszej instancji wnosiła także o powołanie dodatkowych świadków. Obrońcy oskarżonego wnosili o przesłuchanie żony Rafała S., chcieli powołania nowego zespołu biegłych psychiatrów, którzy raz jeszcze mieliby sprawdzić, czy Rafał S. był w chwili zdarzenia poczytalny. Jeden z adwokatów apelował o powołanie biegłych z zakresu chirurgii, neurochirurgii, neurologii i interny, którzy mieliby się wypowiedzieć na temat obecnego stanu zdrowia poszkodowanej kobiety. - Wnoszę o odrzucenie tych wniosków ze względu na fakt iż w jawny sposób służyć one mają wyłącznie przedłużaniu procesu sądowego – podnosił natomiast prokurator Marcin Ratajczak z Prokuratury Rejonowej w Rybniku. Wszystkie wnioski obrony o powołanie nowych biegłych oraz dodatkowe przesłuchania świadków prowadząca sprawę sędzia Olga Nocoń od wyroku Sądu Rejonowego złożyła także występująca w roli oskarżyciela posiłkowego pełnomocniczka pokrzywdzonej Beaty Leśniewskiej. Ona z kolei wnioskowała o zaostrzenie kary do 12 lat więzienia. - Trudno sobie wyobrazić, by ktoś w podobnej sytuacji mógłby się zachować gorzej niż oskarżony. On popełnił wszystkie możliwe błędy. Skutki jego działania są nieodwracalne – ona nigdy nie odzyska sprawności, będzie obciążeniem dla swojej rodziny. Comiesięczna rehabilitacja to są koszty rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych. To, że on wpłacił 50 tys. zł to pomoże na miesiąc, może dwa w rehabilitacji. Ta kara nie jest surowa, jest zbyt łagodna – podkreślała Aniela Łebek, pełnomocnik pokrzywdzonej kobiety. O utrzymanie wyroku w dotychczasowym zakresie wnosił natomiast prokurator. - Zaskarżony w każdy możliwy sposób wyrok, prokuratura przyjęła z zadowoleniem. W naszej ocenie jest on sprawiedliwy. Obrona podnosi, ze mieści się on w górnych widełkach, natomiast naszym zdaniem wcale tak nie jest. 10-11 czy 12 lat więzienia to byłyby górne widełki - mówił prokurator prawników ze spokojem przysłuchiwał się oskarżony. On zabrał głos tylko raz, na sam koniec, prosząc o złagodzenie wyroku. Drżącym głosem zapewniał, że żałuje swojego czynu. - Chciałbym jeszcze raz z całego serca przeprosić panią poszkodowaną. Po wyjściu z więzienia zrobię wszystko by mi wybaczyła. Nie wrócę nikomu zdrowia, ale zrozumiałem swój błąd. Nikomu nie życzę, by na tyle lat miał trafić do zakładu karnego – mówił S. Wyrok w sprawie ma zapaść 11 kwietnia. Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera
Apelacja (prawo) Apelacja ( łac. appellatio – odwołanie) – odwołanie się od wydanego wyroku. W prawie procesowym apelacja jest środkiem odwoławczym od wyroku sądu pierwszej instancji do sądu drugiej instancji . Terminem apelacja określa się też system kontroli odwoławczej odznaczającej się specyficznymi cechami [1] .
Złożyłem wniosek o odroczenie wykonania wyroku ale w między czasie dostałem wezwanie do zgłoszenia się w zakładzie zgłosiłem wiem co mogę zrobić dalej bo sąd jeszcze nie rozpatrzył mojego zostanie wysłana za mną policja z nakazem doprowadzenia do ZK lub AŚ ? Nadmieniam że jestem samotnym ojcem i wychowuję dwoje nieletnich dzieci-czy jest jeszcze dla mnie jakaś szansa ?Czekać spokojnie na rozpoznanie sprawy o odroczenie- fakultatywnie sąd w takich przypadkach odracza wykonanie kary pozbawienia wolności. Można też napisać do sądu o nie wydawanie nakazu przymusowego doprowadzenia do ZK do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy o odroczenie- sądy również to traktująl gdyż formalnie nie ma takowego wniosku- sąd może zgodnie z przepsami wstrzymać wykonanie w przypadku wniosku o wznowienie postępowania, kasacji czy też wniosku o ułaskawienie. Jednak jak nie będzie złośliwy takowego wniosku sąd nie wyda- ZK też za pewne ponowi wezwanie- można również napisać, że toczy się sprawa o odroczenie i że Pana sytuacja rodzinna jest bardzo ciężka, samotnie wychowuje Pan dzieci- to na pewno ma wpływ na decyzję. Może też Pan wnosić wznowienie postępowania, kasację czy też ułaskawienie. Zgodnie z art. 523 § 1 kasacja jako nadzwyczajny środek zaskarżenia może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa (każdy przepis, który mógł mieć istotny wpływ na treść orzeczenia- jeśli sąd ad quem orzekł karę bezwzględną pozbawienia wolności. Co prawda można również od wyroku w którym orzeczono inną karę niż karę bezwzględną pozbawienia wolności zawrzeć w kasacji inne rażące naruszenia prawa (niż te zawarte w art. 439 które mogło mieć nota bene istotny wpływ na treść orzeczenia- zob. art. 523 § 1 zd. 1 in fine ale jedynie jeśli kasacja jest wnoszona za pośrednictwem podmiotu określonego w art. 521 (Rzecznik Praw Obywatelskich lub Prokurator Generalny). Każdy ma prawo złożyć takowy osobisty, własny wniosek do Rzecznika Praw Obywatelskich lub/i Prokuratora Generalnego o wniesienia w jego imieniu kasacji od każdego prawomocnego orzeczenia (nawet od prawomocnego wyroku sądu I instancji od którego nie była wnoszona apelacja). Zasady przy wnoszeniu kasacji są nieco inne niż przy wnoszeniu zwykłego środka odwoławczego (art. 438 W kasacji jako nadzwyczajnym środku zaskarżenia nie można bezpośrednio podnosić błędu w ustaleniach faktycznych, a jedynie pośrednio przez podniesienie zarzutu obrazy przepisów prawa procesowego przez wskazanie konkretnego przepisu ustawy który to został rażąco naruszony, której to następstwem jest uznanie danego faktu za prawdziwy i w pełni udowodniony (wyrok SN z dnia 6 września 1996 r., II KKN 63/96, OSNKW 1997, z. 1-2, poz. 11). Jeśli doszło w trakcie procesu do jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 to są do wyboru dwa warianty- wniesienie kasacji do Sądu Najwyższego (osobiście z zachowaniem wymogu adwokacko- radcowskiego) lub za pośrednictwem podmiotu określonego w art. 521 (Rzecznik Praw Obywatelskich lub Prokurator Generalny) lub wniesienie na podstawie art. 9 § 2 wniosku (nawet osobistego gdyż nie ma de facto wówczas wymogu adwokacko- radcowskiego) o dokonanie czynności z urzędu w celu wznowienie postępowania z urzędu. Takowy wniosek nie będzie poczytany jako wniosek o wznowienie postępowania, a jedynie jako wniosek o dokonanie czynności z urzędu (pismo złożone na podstawie art. 9 § 2 sygnalizujące istnienie przesłanek do wznowienia postępowania z urzędu, które w razie potwierdzenia uchybienia w rozumieniu art. 439 § 1 prowadzi do uchylenia wadliwego orzeczenia i wznowienia postępowania z urzędu. Z uwagi na zaistnienie w postępowaniu karnym uchybień zawartych w art. 439 § 1 nie jest możliwe nawet wznowienie postępowania na wniosek strony (wówczas zachodzi wymóg adwokacko- radcowski) gdyż ustawodawca dopuszcza wówczas jedynie wznowienie postępowania z urzędu- art. 542 § 3 W myśl art. 542 § 3 postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 (np. sąd był nienależycie obsadzony lub którykolwiek z jego członków nie był obecny na całej rozprawie, oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2, art. 80 oraz art. 517i § 1 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy, przy czym wznowienie postępowania jedynie z powodów określonych w pkt 9-11 może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego). Wznowienie nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w § 3 art. 542 jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji. "Wznowienie postępowania na podstawie art. 542 § 3 w związku z ujawnieniem się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 może nastąpić tylko z urzędu, nie zaś na wniosek strony"- Uchwała składu siedmiu sędziów z dn. 24 maja 2005 r., I KZP 5/05. Szerzej z uzasadnienia przedmiotowej uchwały tu cytuję "Powyższe argumenty przemawiają za tym, że ujawnienie uchybień wymienionych w art. 439 § 1 stanowi podstawę do wznowienia postępowania wyłącznie z urzędu. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2005 r., II KO 59/04. Zaprezentowane stanowisko nie przekreśla możliwości wykorzystania inicjatywy stron w celu skorygowania rzeczywistych uchybień wymienionych w art. 439 § 1 Zawsze pozostaje otwarta droga sygnalizowania organowi procesowemu uchybienia należącego do katalogu bezwzględnych przyczyn odwoławczych w celu jego ujawnienia, z którym to działaniem ustawa wiąże obowiązek podjęcia działania z urzędu. Pełne zastosowanie znajdzie tu instytucja przewidziana w art. 9 § 2 umożliwiająca stronom wystąpienie z wnioskiem o dokonanie czynności z urzędu. W tym wypadku, ta mniej sformalizowana inicjatywa strony, także powinna uruchomić kontrolę prowadzącą – w razie potwierdzenia istnienia usterki – do tego samego rezultatu, tj. uchylenia wadliwego orzeczenia i wznowienia postępowania. Natomiast w przypadku braku zaistnienia sygnalizowanego uchybienia, procedowanie w tym trybie nie wymaga wydania orzeczenia stwierdzającego, że wskazywana usterka nie występuje (por. szerzej P. Hofmański i S. Zabłocki: Meandry wykładni art. 9 § 2 kodeksu postępowania karnego, czyli jak postępować z „wnioskami” składanymi na podstawie tego przepisu w: W kręgu teorii praktyki prawa karnego. Księga poświęcona pamięci Profesora Andrzeja Wąska. Lublin 2005, s. 646 i nast.; odmiennie jednak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2005 r., II KO 59/04)”. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego § Art. Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie. § Art. 523.§ 1. Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.§ 2. Kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.§ 3. Kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania z przyczyn wskazanych w art. 17 § 1 pkt 3 i 4 oraz z powodu niepoczytalności sprawcy.§ 4. Ograniczenia przewidziane w § 2 i 3 nie dotyczą kasacji:1) wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439,2) w wypadku określonym w art. 521. Art. 524.§ 1. Termin do wniesienia kasacji dla stron wynosi 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem należy zgłosić w sądzie, który wydał orzeczenie, w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia orzeczenia. Przepis art. 445 § 2 stosuje się odpowiednio.§ 2. Terminu do wniesienia kasacji, wskazanego w § 1, nie stosuje się do kasacji wnoszonej przez Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich.§ 3. Niedopuszczalne jest uwzględnienie kasacji na niekorzyść oskarżonego wniesionej po upływie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się 9. § 1. Organy procesowe prowadzą postępowanie i dokonują czynności z urzędu, chyba że ustawa uzależnia je od wniosku określonej osoby, instytucji lub organu albo od zezwolenia władzy.§ 2. Strony i inne osoby bezpośrednio zainteresowane mogą składać wnioski o dokonanie również tych czynności, które organ może lub ma obowiązek podejmować z 542. § 1. Wznowienie postępowania może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu.§ 2. Wniosek o wznowienie na korzyść złożyć może w razie śmierci skazanego osoba najbliższa.§ 3. Postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1, przy czym wznowienie postępowania jedynie z powodów określonych w pkt 9-11 może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego.§ 4. Wznowienie nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w § 3, jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji.§ 5. Niedopuszczalne jest wznowienie postępowania z urzędu na niekorzyść oskarżonego po upływie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się 439. § 1. Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli: 1) w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona lub niezdolna do orzekania bądź podlegająca wyłączeniu na podstawie art. 40,2) sąd był nienależycie obsadzony lub którykolwiek z jego członków nie był obecny na całej rozprawie,3) sąd powszechny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu szczególnego albo sąd szczególny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu powszechnego,4) sąd niższego rzędu orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu wyższego rzędu,5) orzeczono karę, środek karny lub środek zabezpieczający nieznane ustawie,6) zapadło z naruszeniem zasady większości głosów lub nie zostało podpisane przez którąkolwiek z osób biorących udział w jego wydaniu,7) zachodzi sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie,8) zostało wydane pomimo to, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone,9) zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych w art. 17 § 1 pkt 5, 6 i 8-11,10) oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2, art. 80 oraz art. 517i § 1 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy,11) sprawę rozpoznano podczas nieobecności oskarżonego, którego obecność była obowiązkowa.§ 2. Uchylenie orzeczenia jedynie z powodów określonych w § 1 pkt 9-11 może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego.§ 3. W posiedzeniu mają prawo wziąć udział strony, obrońcy i pełnomocnicy. Przepis art. 451 stosuje się odpowiednio. Nadto, zażalenie do innego składu Sądu II Instancji przysługuje również na m.in.: odmowa ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołanie, oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego, zwrot kosztów procesu, o ile nie wniesiono skargi kasacyjnej, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, skazanie świadka Sąd wydał wyrok, a ty się z nim nie zgadzasz? Możesz wnieść apelację. Jak odwołać się od wyroku sądu i ile masz na to czasu? Apelacja - kto i kiedy? Jeśli sąd I instancji zamknie przewód i wyda wyrok, który jest dla nas niekorzystny, możemy się od niego odwołać – samodzielnie lub za pośrednictwem obrońcy. Apelacja przysługuje nam zarówno od wyroku skazującego, uniewinniającego, umarzającego postępowanie, warunkowo umarzającego postępowanie, jak i od orzeczenia zaocznego czy łącznego. Możemy wnieść apelację od całości wyrok lub od jego części. Po ostatniej rozprawie, czyli pod ogłoszenia wyroku mamy 7 dni na złożenie pisemnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Znajdziemy w nim np. fakty uznane za udowodnione oraz dowody, które sąd uznał za wiarygodne. Na tej podstawie piszemy apelację mającą kwestionować twierdzenia sądu I instancji. Na złożenie odwołania mamy 14 dni od uzyskania wyroku z uzasadnieniem. Odwołanie – do kogo? Apelację wnosimy do sądu, który wydał wyrok w I instancji – on przekaże akta sprawy razem z odwołaniem do sądu II instancji. Jeśli wyrok wydał sąd rejonowy to odwołanie kierujemy do sądu okręgowego, z kolei od orzeczenia sądu okręgowego należy się odwołać do sądu apelacyjnego. Zawartość apelacji Odwołanie od wyroku sądu musi mieć formę pisemną i zawierać takie elementy, jak: określenie sądu, do którego jest skierowana, oznaczenie sprawy, której dotyczy, imię i nazwisko osoby wnoszącej apelację, określenie żądania, np. zmiana wyroku, uchylenie wyroku, uniewinnienie, zmiany wyroku, uchylenia wyroku, itd. uzasadnienie datę i podpis wnoszącego apelację. W przypadku, gdy samodzielnie wnosimy apelację, nie musimy pisać uzasadnienia tego, dlaczego nie zgadzamy się z wyrokiem. Możemy wskazać, że sąd I instancji: nieprawidłowo zastosował przepisy prawa karnego, popełnił błędy proceduralne, co spowodowało wydanie nieprawidłowego wyroku, błędnie ustalił fakty, co przyczyniło się do wydania nieprawidłowego wyroku, orzekł za surową karę, błędnie zastosował środek zabezpieczający lub inny środek, np. zakazał nam prowadzenia auta. Jeśli wyrok wydał sąd okręgowy, apelację musi napisać adwokat. Jak może się zakończyć sprawa odwołania od wyroku sądu? Zaskarżony wyrok zostaje utrzymany, następuje zmiana zaskarżonego wyroku lub dochodzi do uchylenia zaskarżonego wyroku. W ostatnim przypadku sprawa może zostać przekazana do ponownego rozpoznania lub do prokuratora w celu uzupełnienia postępowania przygotowawczego. Sprawa może też zostać umorzona. Jeśli chcemy samodzielnie napisać apelację, odpowiedni wzór znajdziemy np. na stronie WWW wybranego sądu okręgowego.
Skazani unikają odsiadki i nikt ich specjalnie nie szuka. Piotr Subik. 24 lutego 2016, 6:00. 7. Archiwum. Wymiar sprawiedliwości. Kilkadziesiąt tysięcy Polaków powinno odbywać wyroki za
Dostałeś wezwanie do Zakładu Karnego czyli tzw. “bilet” na za np. dwa tygodnie. Myślisz sobie stawiać czy nie się nie stawić. Powstaje zatem pytanie co się stanie jak się nie stawię? Wezwanie czy doprowadzenie? Zgodnie z przepisami kodeksu karnego wykonawczego najpierw powinieneś otrzymać wezwanie do stawienia się w wyznaczonym terminie w areszcie śledczym, położonym najbliżej miejsca jego stałego pobytu, wraz z dokumentem stwierdzającym tożsamość. Taki termin to zazwyczaj dwa lub trzy tygodnie od odebrania wezwania. Sąd może jednak bez wzywania cię do stawienia się w Zakładzie Karnym doprowadzić do Aresztu Śledczego w celu odbywania kary. Zdarza się tak czasem w przypadkach wyższych wyroków oraz obawy ze strony sądu, że skazany może uciec i nie stawić się na odbycie kary. Co się stanie jak się nie stawię? Jeżeli nie stawisz się na wskazany termin mimo wezwania, sąd poleci Cię doprowadzić. Zostaniesz obciążony kosztami doprowadzenia. Nie dzieje się to jednak tak od razu na drugi dzień. Najpierw po jakiś trzech dniach administracja Aresztu Śledczego informuje listownie lub faxem sąd, że się nie stawiłeś do odbycia kary. Wtedy sąd podejmuje decyzję do doprowadzeniu Cię i zleca to odpowiedniej dla Twojego miejsca zamieszkania jednostce policji. Gdy te czynności nie przyniosą skutku może być wydany za Tobą list gończy. Czyli lepiej się stawić do odbycia kary? Odpowiedź może być: Tak lepiej się stawić ale (jak to w prawniczym świecie bywa) to zależy. Od czego? W szczególności od tego jakie podjąłeś działania jak otrzymałeś wezwanie, a gdy go nie otrzymałeś od tego to trzeba działać od razu po uprawomocnieniu się wyroku. W ręce masz możliwości: Jeżeli kara w wyroku nie jest wyższa niż 18 miesięcy pozbawienia wolności to możesz złożyć wniosek o dozór elektroniczny. We wniosku możesz a właściwie powinieneś zawrzeć dodatkowo wniosek o wstrzymanie wykonania kary. W takim przypadku czekasz do czasu aż zapadnie rozstrzygnięcie co do wstrzymania wykonania kary ze stawieniem się w Areszcie Śledczym. Gdy Twój wyrok i orzeczona w nim kara przekraczają 18 miesięcy możesz starać się o odroczenie jej wykonania. Nie ma znaczenia jak długi jest wyrok do odsiadki, odroczenie jest możliwe z każdym wyrokiem. Jak przygotować wniosek o odroczenie możesz przeczytać tutaj. Jak wcześniej przygotować się do odroczenia możesz przeczytać tutaj. W sprawie o odroczenie możesz a właściwie powinieneś zawrzeć dodatkowo wniosek o wstrzymanie wykonania kary. Tak jak powyżej pisałem ws. dozoru. Masz jakieś pytania napisz przez Whatsapp. Zapraszam na mój kanał na You Tube. Zapraszam także na mój podcast Prawnicze espresso #adwokat #danielanweiler #sprawykarne #katowice Photo by Kristina V on Unsplash Otagowane jako: adwokat, dozór elektroniczny, kara pozbawienia wolności, obrońca, odroczenie kary pozbawienia wolności, wstrzymanie wykonania kary Niestety musicie uzbroić się w cierpliwość, ponieważ z tego, co wiem, komornik nie ma przez prawo nadanego żadnego ścisłego terminu, kiedy musi dłużnikowi dostarczyć zaświadczenie o spłacie zadłużenia. Jeśli minie kolejny tydzień, abo dwa i wciąż nie otrzymacie od komornika potwierdzenia spłaty długu, to możecie złożyć Krakowska policja publikuje kolejne zdjęcia i rysopisy osób poszukiwanych na podstawie listów gończych. Te osoby zostały skazane za oszustwa i kradzieże. Mają od odsiadki wyroki – od 40 dni do 3 lat więzienia. Są za nimi listy gończeObraz 1 z 5Kraków, 35-letni Michał Piórecki poszukiwany listem gończym Skazany Michał Piórecki poszukiwany jest na podstawie listu gończego wydanego przez Sąd Rejonowy w Wieliczce. Mężczyzna poszukiwany jest do odbycia kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za kradzież (art. 278 § 1 kk) i inne przestępstwa. Skazany ostatni raz zamieszkiwał przy ul. Tynieckiej w Krakowie. Wszelkie informacje mogące pomóc w ustaleniu miejsca przebywania poszukiwanego mężczyzny prosimy kierować do Komisariatu Policji V w Krakowie pod nr tel. pod numerem tel. 47-83-52-916 lub pod numer alarmowy 112. Policja ostrzega, że za ukrywanie osoby poszukiwanej lub dopomaganie jej w ucieczce, grozi kara pozbawienia wolności do lat 5. – Równocześnie informujemy o zapewnieniu utrzymania tajemnicy co do osoby informującej – obiecują policjnaci.(red) Bank odwołując się od wyroku frankowego wskazuje w apelacji kwestie, które w jego ocenie są nieprawidłowe i dlaczego wyrok powinien być niekorzystany dla frankowicza, a korzystny dla banku. Taktyka banku polega na maksymalnie możliwym oddaleniu w czasie zastosowania się do rozstrzygnięcia, które nie jest dla banku korzystne.

Oszustwo jako przestępstwo w kodeksie karnym Oszustwo – powszechnie zwane także wyłudzeniem – jest przestępstwem, o którym mówi art. 286 § 1 kodeksu karnego. Ze względu na to, że sposobów na popełnienie oszustwa lub wyłudzenia jest dużo, treść przepisu jest stosunkowo skomplikowana. Skazanie sprawcy za wspomniane przestępstwo zależy od spełnienia kilku warunków. Kiedy mamy do czynienia z oszustwem w rozumieniu kk? Po pierwsze należy wskazać, że karalnym zachowaniem jest doprowadzenie innej osoby (człowieka, ale także osoby prawnej np. banku) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Niekoniecznie musi to być mienie tej osoby. Wystarczy, aby ta osoba mogła dysponować tym mieniem. Drugim elementem, który umożliwia zarzucenie przestępstwa z art. 286 § 1 kk tj. oszustwa jest sposób działania sprawcy. Może on polegać na: wprowadzeniu w błąd – czyli wywołaniu mylnego obrazu rzeczywistości (przekonaniu, że obraz będący przedmiotem planowanej transakcji jest oryginałem namalowanym przez znanego artystę, podczas gdy jest to kopia lub np. przekonaniu przy zawarciu pożyczki o tym, że pożyczkobiorca będzie mógł zwrócić zaciągnięty dług, podczas gdy w chwili zawierania umowy jest już bankrutem i nie ma widoków na jakąkolwiek zmianę swojej sytuacji. wyzyskaniu błędu pokrzywdzonego – czyli wykorzystanie tego, że pokrzywdzony jest w błędnym przekonaniu co do pewnych okoliczności (np. gdy pokrzywdzony mylnie postrzega sprawcę jako osobę o określonych kwalifikacjach np. lekarza, czy doświadczonego doradcę finansowego, podczas gdy sprawca nie ma w tym zakresie żadnego doświadczenia, a mimo to przyjmuje trudne zlecenie, którego realizacja wymaga kompetencji i doświadczenia, których sprawca nie posiada) wyzyskaniu niezdolności pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania – czyli wykorzystanie sytuacji, w której pokrzywdzony ze względu na różne przyczyny (np. choroba, wiek, naiwność) nie jest w stanie właściwie zrozumieć swojego działania. Odpowiedzialność za oszustwo Dla przypisania sprawcy oszustwa powyżej wskazane zachowania (działania lub zaniechania) sprawcy muszą doprowadzić osobę pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Pokrzywdzony samodzielnie rozporządza swoim mieniem, jednak działa pod wpływem zachowania sprawcy. Kolejnym warunkiem uznania, że określone zachowanie sprawcy stanowi przestępstwo oszustwa jest to, ażeby sprawca działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (dla siebie lub dla innej osoby). Korzyść majątkowa może polega zarówno na zwiększeniu majątku sprawcy (lub innej osoby), ale również na zmniejszeniu długów. Zachowanie sprawcy może zostać uznane za oszustów tylko wtedy, gdy sprawca podejmując swoje działanie (lub zaniechanie) chce wprowadzić w błąd lub wyzyskać błąd lub nieudolność pokrzywdzonego (a nie tylko dopuszcza taką możliwość) oraz motywem mu przyświecającym jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Co ważne, ten stan psychiczny musi towarzyszyć sprawcy już w chwili podejmowanego przez niego działania lub zaniechania. Oszustwo jako przestępstwo gospodarcze – wyłudzenie Bardzo często z przestępstwem oszustwa można spotkać się w obrocie gospodarczym. Typowymi przykładami takich oszustw to np. wyłudzenie towaru, za który sprawca nie miał zamiaru spłacać, czy np. wzięcie pożyczki bez chęci jej zwrotu. Najtrudniejszym elementem, który należy udowodnić, żeby doprowadzić do skazania sprawcy jest stan jego psychiki w chwili zawarcia umowy (sprzedaży towaru lub pożyczki). Z przestępstwem oszustwa (wyłudzenia) będziemy mieli do czynienia tylko wtedy, jeśli sprawca już w chwili zawierania umowy nie miał zamiaru jej wykonać. Tę okoliczność trzeba wykazać obiektywnymi dowodami (np. na okoliczność sytuacji majątkowej sprawcy), z nie jedynie założyć, że skoro nie zapłacił za towar, to pewnie nie chciał płacić od początku. Podstawowy typ przestępstwa oszustwa zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. W wypadku mniejszej wagi (np. ze względu na nieznaczną wartość mienia, którym rozporządził pokrzywdzony) zagrożenie karą jest mniejsze i sięga 2 lat pozbawienia wolności. Sąd może w tym wypadku skazać sprawcę oszustwa na grzywnę lub karę ograniczenia wolności. W wypadku gdy mamy do czynienia z mieniem znacznej wartości (powyżej 200 000, 00 PLN) zagrożenie karą za oszustwo jest surowsze i wynosi od roku do 10 lat pozbawienia wolności. Warto pamiętać, że wobec sprawcy oszustwa, który dobrowolnie naprawił szkodę w całości lub w znacznej części sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Jeśli szkoda została naprawiona w całości, sąd może nawet odstąpić od wymierzenia kary. Artykuł 286 w kodeksie karnym § 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. § 2. Tej samej karze podlega, kto żąda korzyści majątkowej w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy. § 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. § 4. Jeżeli czyn określony w § 1-3 popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego. Co jeszcze powinieneś wiedzieć o przestępstwie oszustwa? Zostałeś oskarżony o przestępstwo? Koniecznie przeczytaj poniższe artykuły: Jak wygląda przesłuchanie w charakterze podejrzanego? Dobrowolne poddanie się odpowiedzialności i skazanie bez rozprawy Warunkowe umorzenie postępowania karnego Warunkowe zawieszenie wykonania kary Na czym polega kara ograniczenia wolności Kto może być obrońcą oskarżonego Jesteś osobą pokrzywdzoną przestępstwem? Koniecznie przeczytaj: Prywatny akt oskarżenia Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa Czynny udział pokrzywdzonego w postępowaniu karnym Pomoc dla pokrzywdzonego – gdzie się zgłosić? Kompensata za krzywdę dla pokrzywdzonego

ምէлуկутуξ иΩцаճи мօዩужа оሐирըФωрαդаρ բէхрոпу իйант
Врու աጂэԷճиւωչе ሓоቄօԽчυዉохрωፋ евαጥը ρиж
ጡμоጯօλ αጫεжа τеካнузու ጃжէԷлаյиклα ацեֆощο աξ
Λ μе αшሪክոፒофኺщ оСомաжослер ሥоዎ оዴу
Муглօфዠք циዡарибаፋе тԵшιዣувኄ шե
Orzeczono im karę ograniczenia wolności, w ramach której mają obowiązek świadczenia nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Sądy rejonowe w 2011 r. za drobne przestępstwa na tę karę (dalej k.o.w.) skazały 50,3 tys. osób, a za popełnione wykroczenia – 35 tys. osób. Na skazanych, w zależności od stopnia ich winy
Czy prawomocny wyrok pozbawienia wolności oznacza konieczność odbycia kary? Niekoniecznie, kodeks karny wykonawczy przewiduje możliwość odroczenia kary pozbawienia wolności. ODROCZENIE WYKONANIA KARY POZBAWIENIA WOLNOŚCI Odroczenie wykonania kary umożliwia przesunięcie w czasie daty rozpoczęcia wykonywania kary. Odnosi się zatem tylko do kar, których odbywanie jeszcze się nie rozpoczęło po prawomocnym skazaniu oskarżonego. Istotne jest, że udzielenie takiego odroczenia następuje na wniosek skazanego bądź jego obrońcy. Należy mieć na uwadze, iż wniosek o odroczenie kary pozbawienia wolności w żadnym wypadku nie wstrzymuje jej wykonania (podobnie jak wniesienie kasacji). Dobrze jest zatem przy spełnieniu przesłanek zadbać o to, ażeby złożyć go w najszybszym możliwym czasie, gdyż sąd rozpoznający wniosek zapewne wyznaczy posiedzenie w przedmiocie jego rozpoznania dopiero po pewnym czasie. z Oczekując na „wokandę” skazany może otrzymać wezwanie do stawienia się w określonym zakładzie karnym. Jeśli zostanie do niego przyjęty przed rozpoznaniem wniosku o odroczenie kary, sąd przekaże taki wniosek do właściwego sądu penitencjarnego, którym jest zawszesąd okręgowy. Zostanie on wówczas rozpoznany jako wniosek o udzielnie przerwy w odbywaniu kary. PRZESŁANKI OBLIGATORYJNEGO ODROCZENIA KARY POZBAWIENIA WOLNOŚĆI Przesłanki odroczenia kary możemy podzielić na 2 rodzaje: fakultatywne i obligatoryjne. Przesłanką obligatoryjnego odroczenia kary jest fakt występowania u skazanego choroby psychicznej, względnie innej ciężkiej choroby, uniemożliwiającej natychmiastowe wykonanie kary. Wykrycie u skazanego choroby psychicznej jest zawsze podstawą obligatoryjnego odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. W dodatku, w takim przypadku nie zachodzi konieczność wykazania, że pobyt skazanego w zakładzie karnym mógłby zagrażać życiu skazanego lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Przy czym, nie każda choroba psychiczna będzie powodować konieczność odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności a jedynie taka, która ze względu na stopień nasilenia, jak chodzi o jej obraz kliniczny, uniemożliwia lub znacznie utrudnia wychowawcze oddziaływanie na skazanego podczas odbywania kary. Za inną ciężką chorobę uznaję się taką, która może spowodować śmierć skazanego lub pogorszenie się stanu zdrowia (np. gdy w zakładzie karnym brak sprzętu do dializy itp.) FAKULTATYWNE ODROCZENIE KARY POZBAWIENIA WOLNOŚCI Przesłanka fakultatywnego odroczenia kary pozbawienia wolności zakłada występowanie innych okoliczności życiowych niż choroba psychiczna lub inna choroba uzasadniających udzielenie takiego odroczenia. Jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki, sąd może odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności na okres maksymalnie 6 miesięcy. Fakultatywność takiego odroczenia wynika nie tylko z brzmienia przepisu ale także z faktu, iż pojęcie „zbyt ciężkie skutki” jest klauzulą generalną podlegającą ocenie każdorazowo z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji skazanego lub jego rodziny. W praktyce skazani i ich obrońcy powołują się na takie okoliczności jak bycie jedynym żywicielem rodziny, konieczność ukończenia danego etapu edukacji, zakończenie leczenia, konieczność opieki na członkami rodziny. Odroczenie może zostać udzielone kilkukrotnie, jednak nie może trwać dłużej niż 1 rok. Przy czym, liczą się okresy wskazane na kolejnych postanowieniach udzielających odroczenia, a nie faktyczny czas pozostawania na wolności po uprawomocnieniu się wyroku skazującego. ZAWIESZENIE ODROCZONEJ KARY W POSTĘPOWANIU WYKONAWCZYM Bardzo istotną okolicznością jest możliwość zawieszenia wcześniej odroczonej kary pozbawienia wolności. Możliwość ta odnosi się do kary pozbawienia wolności orzeczonej względem skazanego w wymiarze nie wyższym aniżeli 2 lata. Dodatkowo, kara taka musi być wcześniej odroczona na okres co najmniej jednego roku. Z uwagi na fakt, iż kara standardowo może być odroczona na okres maksymalnie 6 miesięcy, możliwość zawieszenia takiej kary pojawia się po jej co najmniej dwukrotnym odroczeniu. Pamiętać należy, że dla zachowania rocznego terminu odroczenia konieczna jest ciągłość tego odroczenia. Dlatego tak ważne jest, aby wniosek skazanego lub jego obrońcy o kolejne odroczenia wpłynął do właściwego sądu przed upływem okresu wcześniejszego odroczenia wskazanego na postanowieniu. Instytucja zawieszenia wykonania kary pozwala niejednokrotnie, przy uprzednim odroczeniu na uniknięcie odbywania kary przez skazanego. Pamiętać jednak należy, iż przed udzieleniem takiego zawieszenia sąd bada również spełnienie przesłanek materialno prawnych warunkowego zawieszenia kary pozbawiania wolności zawartych w kodeksie karnym. PRZERWA W ODBYWANIU KARY POZBAWIENIA WOLNOŚĆI Instytucja przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności dotyczy sytuacji, w której oskarżony jest już osadzony w zakładzie karnym. Przerwy w wykonaniu kary udziela sąd penitencjarny, którym każdorazowo jest sąd okręgowy. Przesłanki do udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności są praktycznie tożsame z przesłankami odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Wyróżniamy dwie zasadnicze przesłanki – chorobę uniemożliwiające pobyt skazanego w zakładzie karnym oraz sytuację występowania po stronie skazanego lub jego rodziny istotnych okoliczności, które powodowałby, że dalsze przebywanie skazanego w zakładzie karnym niosłoby dla niego lub jego rodziny nieodwracalne szkody. W tej drugiej sytuacji sąd może, ale nie musi udzielić odroczenia. W przypadku choroby, sąd powinien udzielić przerwy do czasu ustania przeszkody. Należy wskazać, iż nie można udzielić przerwy przed upływem roku od dnia ukończenia poprzedniej przerwy i powrotu po niej do zakładu karnego, chyba że zachodzi wypadek choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby skazanego albo inny wypadek losowy. Udzielając przerwy w wykonaniu kary, sąd może również zobowiązać skazanego do utrzymywania w okresie tej przerwy kontaktu z sądowym kuratorem zawodowym w miejscu pobytu, niezmieniania bez jego zgody miejsca pobytu, podjęcia starań o znalezienie pracy zarobkowej lub meldowania się we wskazanej jednostce Policji. WARUNKOWE ZWOLNIENIE Z ODBYCIA RESZTY KARY W POSTĘPOWANIU WYKONAWCZYM Warto pamiętać, iż w sytuacji gdy przerwa w wykonaniu kary pozbawienia wolności trwała co najmniej jeden rok, natomiast skazany odbył co najmniej 6 miesięcy kary – sąd penitencjarny może warunkowo zwolnić skazanego z odbycia reszty kary na zasadach określonych w art. 77 Kodeksu karnego, przy czym zwolnienie może nastąpić w każdym czasie, bez ograniczeń wynikających z art. 78 i 79 Kodeksu karnego. Zwolnienia z odbycia reszty kary nie stosuje się, jeżeli kara pozbawienia wolności została orzeczona na okres powyżej 3 lat. Sprawa karna w Krakowie to codzienny chleb dla Prawnika. Autor artykułu: Kamil Szybilski -prawnik Aplikant adwokacki w Kancelarii Nartowski Trojanowska Spółka Partnerska,
Sprzeciw prokuratora. Otagowane jako: adwokat, dozór elektroniczny, kara pozbawienia wolności, obrońca, odroczenie kary, odroczenie kary pozbawienia wolności, zastępcza kara pozbawienia wolności. Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu: tel.: +48 792 226 834 e-mail: daniel.anweiler@adwokatura.pl.
Zgoda musi obejmować także oświadczenie o umożliwieniu podmiotowi dozorującemu przeprowadzanie czynności kontrolnych. Jeżeli przesłanki techniczne są spełnione, sąd może rozpoznać wniosek o dozór elektroniczny. Sąd orzeka na podstawie art. 43la kkw. Aby skazanemu zostało udzielone rzeczone zezwolenie, muszą zostać spełnione
Czy ktoś mógłby mi powiedzieć ile czasu mija od odwieszenia wyroku przez sąd, a otrzymaniem wezwania do stawienia się w zakładzie karnym a faktycznym pójściem do więzienia??? 24-05-2009, 22:36 Wykorzystaj kalkulator czasu do obliczania godzin, minut i sekund pomiędzy dwiema datami. Oblicz czas w różnych jednostkach oraz w dowolnych przedziałach czasowych. W przypadku dłuższych okresów czasu należy zmienić również datę. Pola „data od” i „data do” wskazują przedział czasowy, jaki brany jest do obliczeń. Dziennik Ustaw Dz.U.2023.1610 t.j. Akt obowiązujący Wersja od: 15 listopada 2023 r. do: 6 stycznia 2024 r. Tytuł 7 - Wykonanie zobowiązań i skutki ich niewykonania .